ნიკოლა ტესლა – გენიოსი, რომელმაც გაანათა მსოფლიო (III)

Vicellous — Tue, 16 Oct 2012 18:26:19 GMT

დასაწყისი

ვარდენკლიფის წლები

1900 წელს 150 000 დოლარიანი დაფინანსებით (რომლის 51% გაიღო ამერიკელმა ფინანსისტმა და ბანკირმა ჯონ პირპონტ მორგანმა) ტესლამ ვარდენკლიფის კოშკის აშენებისთვის დაიწყო მზადება. 1902 წლის ივნისში ტესლას ლაბორატორიულმა სამუშაოებმა ჰიუსტონის ქუჩიდან ვარდენკლიფში გადაინაცვლა.

1901 წლის 12 დეკემბერს გამაოგნებელი რამ მოხდა – გულიელმო მარკონიმ უსადენო კავშირგაბმულობით ატლანტის ოკეანის იქით (კანადიდან დიდ ბრიტანეთში) წარმატებულად გაგზავნა სიგნალი, რითაც ნიკოლა ტესლას პიონერობის იმედები დაუმსხვრია. აღსანიშნავია, რომ მარკონის შემოქმედებაში თითქმის არაფერი ყოფილა ახალი და ძირითადად ტესლას იდეების ასლს წარმოადგენდა. 1943 წელს აშშ-ში უზენაესი სასამართლოს სხდომა გაიმართა, რომელზეც მარკონის პატენტი გაუქმებულად ცნეს და ტესლას მიაკუთვნეს. რადიოსა და უკაბელო კავშირის შემქმნელად ისევ ტესლა აღიარეს.

მიუხედავად მარცხისა, ვარდენკლიფის კოშკი შენდებოდა და მას მუდმივად მეთვალყურეობდა დაცვა, რათა ცნობისმოყვარეები გაერიდებინათ. მისი სიმაღლე 57 მეტრი იყო, ჰქონდა გუმბათი, რომლის დიამეტრიც 21 მეტრს შეადგენდა. გუმბათი წარმოადგენდა ნახევარსფერული ფორმის 55 ტონიან ფოლადის (სხვა ცნობით, სპილენძის) სტრუქტურას.

მორგანი იმედგაცრუებული იყო, მან ტესლას უარი უთხრა შემდგომ დაფინანსებაზე. მეცნიერი ფინანსურად და ემოციურად ცუდ მდგომარეობაში აღმოჩნდა. გადასახადების დასაფარად მას მოუწია კოშკის გაყიდვა $20 000-ად (დღევანდელი $400 000). 1917 წელს კოშკის ახალმა მფლობელებმა ნაგებობა დაშალეს და ნაწილებად გაყიდეს.

1906 წელს თავის 50-ე დაბადების დღეზე ტესლამ წარმოადგინა ტურბინა, რომლის სიმძლავრეც იყო 200 ცხენის ძალა (150 კილოვატი), ბრუნვის სიხშირე კი – წუთში 16 000. 1910-1911 წლებში ნიუ-იორკში მდებარე ,,Waterside Power Station”-ში მისი ტურბინები გამოსცადეს 100-5000 ცხენის ძალაზე.

ნობელის პრიზი

რადგანაც ნობელის პრიზით ფიზიკის დარგში გულიელმო მარკონი დააჯილდოვეს 1909 წელს, იმდროინდელმა პრესამ ტომას ედისონი და ნიკოლა ტესლა დაასახელა სავარაუდო კანდიდატებად 1915 წლის პრიზისთვის. მიუხედავად მათი (განსაკუთრებით ტესლასი) უზარმაზარი სამეცნიერო ღვაწლისა, არცერთ მათგანს არ გადასცეს პრიზი, არამედ უილიამ ჰენრი ბრაგსა და უილიამ ლოურენს ბრაგს ,,იქს სხივების კრისტალოგრაფიის საკითხში შეტანილი წვლილისთვის”. ზოგიერთი წყარო ირწმუნებოდა, რომ ამის მიზეზი იყო ორმხრივი შუღლი მეცნიერებს შორის. თითოეული მათგანი მიიჩნევდა, რომ პრიზის გაყოფა მათ შრომას დააკნინებდა და ნობელის პრემია მხოლოდ ერთ ადამიანს ეკუთვნოდა. შესაბამისად, მათ უარი განაცხადეს პრიზის ამ სახით მიღებაზე და ამგვარად ზოგადად პრიზის მიღების ალბათობაც ნულამდე დაიყვანეს.

მანამდე მსგავსი ხმები და ჭორები ვრცელდებოდა, რომ ტესლა 1912 წლის ნობელის პრემიაზე იყო ნომინირებული. ეს იყო მაღალი სიმძლავრისა და მაღალი სიხშირის რეზონანსული ტრანსფორმერების აგების გამო. თუმცა წინასწარი ვარაუდები იმჯერადაც მცდარი აღმოჩნდა და ნობელის პრიზი შვედმა ინჟინერმა ნილს გუსტავ დალენმა მოიპოვა ,,ავტომატური სარქველების გამოგონებისთვის, რომლებიც გაზის აკუმულატორთან ერთად მუშაობდნენ შუქურებსა და ქერქეჭელებზე (ტივტივებზე)”.

მომდევნო პერიოდი

1915 წელს ტესლამ სასამართლოში შეიტანა სარჩელი მარკონის წინააღმდეგ, მაგრამ ეს ნაბიჯი წარუმატებელი აღმოჩნდა. ვარდენკლიფის შემდგომ ტესლამ ააგო ტელეფუნკენის უსადენო სადგური ლონგ-აილენდის ქალაქ სეივილში. მისი მიზნების ნაწილი, რომელთა განხორციელებასაც ვარდენკლიფის კოშკში გეგმავდა, სისრულეში მოვიდა ტელეფუნკენში. 1917 წელს შენობა ხელში ჩაიგდეს და გაანადგურეს საზღვაო ქვეითმა ჯარისკაცებმა, რადგან ეჭვობდნენ, რომ სადგურს გერმანელი ჯაშუშები გამოიყენებდნენ.

I მსოფლიო ომამდე ტესლამ ოკეანის იქითა ქვეყნებს მიმართა დასახმარებლად, რათა კვლევებისთვის საჭირო სახსრები მოეპოვებინა. ომის დაწყებისას ევროპულმა ქვეყნებმა მას დაფინანსება შეუწყვიტეს. ომის შემდეგ მალევე მას აღმოაჩნდა ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობის სიმპტომები. ის შეპყრობილი გახდა ციფრ 3-ით. ხშირად შენობის დატოვებამდე სამჯერ შემოუვლიდა გარშემო ქვას, მოითხოვდა, რომ ყოველ კერძს თეფშთან ჰქონოდა 3 ცალი დაკეცილი ხელსახოცი და ა.შ. იმ მომენტში ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობა ახალი ხილი იყო, კარგად არ ჰქონდათ შესწავლილი და მკურნალობის მეთოდებიც არ არსებობდა. ამიტომაც მიიჩნიეს, რომ მეცნიერი ჭკუიდან გადავიდა, რამაც მის რეპუტაციას დიდი დარტყმა მიაყენა.

I მსოფლიო ომის პერიოდში ტესლამ წამოაყენა იდეა, გამოეყენებინათ რადიოტალღები გერმანული წყალქვეშა ნავების აღმოსაჩენად (იმ პერიოდისთვის ჯერ კიდევ უცხო ტექნოლოგია, რომელსაც ამჟამად ,,რადარს” უწოდებენ). ტომას ედისონმა ამ იდეას სასაცილო და უაზრო უწოდა.

ნიკოლა ტესლა ვალდორფ-ასტორიას სასტუმროში იყო დაბინავებული და გადავადებული გადასახადების დაფარვის ხერხებზე ფიქრობდა. მას მოუწია, მილიონერ ჯორჯ ბოლდტისთვის მიეყიდა ვარდენკლიფი, რათა 20 000 დოლარი გადაეხადა. 1917 წელს, იმ პერიოდში, როცა ბოლდტმა ვარდენკლიფი გაანადგურა, რათა ტერიტორია მდიდრულ მამულად ექცია, ტესლამ მიიღო ამერიკული ელექტროინჟინერიის ინსტიტუტის უმაღლესი ჯილდო – ედისონის მედალი. მედალის სახელწოდების გამო ეს მისთვის ერთგვარი შეურაცხყოფა იყო.

1917 წელს ტესლამ პირველად განსაზღვრა პრინციპები, რომლებიც ეხებოდა სიხშირესა და სიმძლავრის დონეს პირველი პრიმიტიული რადარული ერთეულებისთვის.

გადმოცემის მიხედვით, 1920-იან წლებში ტესლა მოლაპარაკებას აწარმოებდა დიდი ბრიტანეთის მთავრობასთან ე.წ. ,,სასიკვდილო სხივზე”. ტესლა იმასაც ამტკიცებდა, რომ ,,სასიკვდილო სხივის” მოპარვა რამდენჯერმე სცადეს. ამბობენ, რომ მოლაპარაკებები ჩაიშალა ნევილ ჩემბერლენის მთავრობის დასრულების გამო.

1931 წელს, როცა ტესლა 75 წლის გახდა, ჟურნალმა ,,Time”-მა მისი სურათი ყდაზე დაბეჭდა. სურათის აღწერა ხაზს უსვამდა მის ღვაწლს ელექტროენერგიის სისტემის განვითარებაში. ბოლო პატენტი ტესლამ 1928 წელს მიიღო საჰაერო ტრანსპორტირების აპარატის გამო, რომელიც ვერტიკალური აფრენისა და დაშვების შესაძლებლობის მქონე თვითმფრინავის პირველ მაგალითს წარმოადგენდა. 1931 წლის მიწურულს ტესლამ გამოუშვა ნაშრომი სახელად ,,ჩვენი მომავალი მამოძრავებელი ძალა”, სადაც ოკეანის თერმული ენერგიის გარდაქმნის სისტემა აღწერა. 1934 წელს მან წერილი მისწერა კონსულ იანკოვიჩს თავისი სამშობლოს შესახებ. წერილში მადლიერება გამოხატა წარმოშობით სერბი ფიზიკოსისა და ქიმიკოსის მიხაილო პუპინის მიმართ, რომელიც გამოდიოდა შემოწირულობების სქემის შექმნის ინიციატივით, რისი მეშვეობითაც ტესლა დაფინანსდებოდა ამერიკული კომპანიების მიერ. ტესლამ დახმარებაზე უარი თქვა, მას საკმარისად მიაჩნდა იუგოსლავიის სახელმწიფოსგან დანიშნული მოკრძალებული პენსია და კვლევები განაგრძო.

1936 წელს პოლიტიკოს ვლადკო მაჩეკის მიერ გამოგზავნილი დაბადების დღის მისალოცი ტელეგრამის საპასუხოდ ტესლამ განაცხადა, რომ ის ერთნაირად ამაყობდა სერბული წარმოშობითა და ხორვატიული სამშობლოთი. თანამედროვე ეპოქაში ამ ციტატას ხშირად უკეთებენ პერეფრაზირებას ხორვატიისა და სერბეთის ერთიანობის მომხრეები.

ხშირად ცდილობდნენ, მეცნიერი ჩაერთოთ იუგოსლავიაში მიმდინარე ეთნიკურ და პოლიტიკურ კონფლიქტებში, რაზეც მან ერთხელ უპასუხა: ,,თქვენი სიძულვილის ელექტროობად გადაქცევა რომ შესაძლებელი იყოს, მთელ მსოფლიოს გაანათებდა.”

ველის თეორიები

81 წლის ასაკში ტესლა ამბობდა, რომ დასრულებული ჰქონდა ,,გრავიტაციის დინამიკური თეორია”. ის ამტკიცებდა, რომ თეორია ყველა დეტალში ზუსტი იყო და იმედოვნებდა, რომ მსოფლიო მალე იხილავდა მას. თუმცა ნაშრომი არასდროს გამოქვეყნებულა.

თეორიის ძირითადი ნაწილი შემუშავებულ იქნა 1892-1894 წლებში, როცა მეცნიერი ექსპერიმენტებს ატარებდა მაღალი სიხშირისა და სიმძლავრის ელექტრომაგნეტიზმზე და მათზე მომუშავე მოწყობილობებს ქმნიდა. ის მიიჩნევდა, რომ შეუძლებელი იყო სივრცის გამრუდება, რადგან მას თვისებები არ გააჩნდა. ასევე თვლიდა, რომ აინშტაინის ფარდობითობის თეორიაში ახალი არაფერი იყო ნათქვამი, რადგან იგივე აზრები უკვე წამოყენებული ჰქონდა ხორვატიელ მათემატიკოს, ფიზიკოსსა და ასტრონომს რუჯერ-იოსიპ ბოშკოვიჩს:

– სხვათა შორის, ფარდობითობის თეორია გაცილებით ძველია. ის 200 წლის წინ წამოაყენა ცნობილმა თანამემამულემ რუჯერ ბოშკოვიჩმა, დიდმა ფილოსოფოსმა, რომელმაც ათასობით ტომი ბრწყინვალე ლიტერატურა დაგვიტოვა სხვადასხვა საკითხებზე. ბოშკოვიჩი სწავლობდა ფარდობითობას, მათ შორის ე.წ. დროისა და სივრცის პროცესების ერთობლიობას.

გამანადგურებელი იარაღი

სიცოცხლის ბოლო პერიოდში ტესლამ რამდენჯერმე განაცხადა მძლავრი იარაღის შესახებ. პრესამ მას უწოდა ,,მშვიდობის სხივი” და ,,სასიკვდილო სხივი”. მთლიანობაში, მოწყობილობა მოიცავდა შემდეგ კომპონენტებსა და მეთოდებს:
● აპარატი, რომელიც ენერგიის ნაკადს ღია სივრცეში ქმნიდა და არა მაღალი წნევის ვაკუუმში, როგორც ეს ადრე ხდებოდა.
● მექანიზმი, რომელიც ქმნიდა უზარმაზარი ძალის ელექტრულ ნაკადს.
● ამ ნაკადის კიდევ უფრო გაზრდა და გაფართოება.
● დიდი სიმძლავრის მქონე შემტევი ელექტრული ნაკადის მიღების ახალი მეთოდი. მას ექნებოდა ქვემეხის ფორმა.

გამანადგურებელ იარაღზე ტესლა ადრეული 1900-იანებიდან გარდაცვალებამდე მუშაობდა. 1937 წელს მან დაწერა ტრაქტატი სახელად ,,ბუნებრივ გარემოში კონცენტრირებული ენერგიის პროექტირების ხელოვნება”, რომელიც ეხებოდა დამუხტული ნაწილაკების სხივს. ტესლამ გამოაქვეყნა დოკუმენტი, რათა ვრცლად განემარტა ტექნიკური მხარე იმ ,,სუპერიარაღისა, რომელიც ყველანაირ ომს ბოლოს მოუღებდა”. ეს ტრაქტატი ამჟამად ინახება ნიკოლა ტესლას მუზეუმის არქივში, ქალაქ ბელგრადში. ის აღწერს ღია დაბოლოების მქონე ვაკუუმის მილს, რომელიც ნაწილაკებს გამოსვლის საშუალებას აძლევდა, ასევე მეთოდს, რომელიც ნაწილაკებს მუხტავდა მილიონობით ვატამდე და მეთოდს, რომლის მეშვეობითაც ნაწილაკების სხივის შექმნა და სამიზნეზე მიმართვა იყო შესაძლებელი.

ჩანაწერები მიუთითებს, რომ მოწყობილობა დაფუძნებული იყო ვერცხლისწყლის ან ვოლფრამის ატომების ჯგუფის მჭიდრო დინებაზე, რომელსაც მაღალი ძაბვის დენი აჩქარებდა. ტესლას თქმით, მოწყობილობა ამოქმედებისას გამოტყორცნიდა ენერგიის მძლავრ ნაკადს, რომელიც მაშინვე ჩამოაგდებდა მტრის 10 000 თვითმფრინავს 200 მილის (322 კმ) მანძილზე, არმიას კი სავალ ბილიკზევე მოუღებდა ბოლოს. ტესლა შეეცადა, აშშ-ის თავდაცვის სამინისტრო დაეინტერესებინა, ასევე შესთავაზა თავისი გამოგონება ევროპის ქვეყნებს. მაგრამ ტესლას სამწუხაროდ, არცერთი ქვეყნის მთავრობა არ დათანხმდა ამ მოწყობილობის აგებაზე, ამიტომ მისი გეგმა სისრულეში ვერ მოვიდა.

თეორიული გამოგონებები

ნიკოლა ტესლას ერთ-ერთი ყველაზე ცნობილი თეორიული გამოგონება მოიხსენიება, როგორც ,,ტესლას მფრინავი მანქანა”, რომელიც მოგვაგონებს იონომფრენს. ტესლა ირწმუნებოდა, რომ მისი ცხოვრების ერთ-ერთი უდიდესი მიზანი იყო, შეექმნა ისეთი მფრინავი აპარატი, რომელსაც არ დასჭირდებოდა თვითმფრინავის ძრავა, ფრთები, ელერონი (ფრთების ბოლოების მოძრავი ზედაპირი, რომელიც საჭიროა წონასწორობის დასაცავად), პროპელერები ან ბორტზე განლაგებული საწვავის მარაგი. ტესლას შემუშავებული ჰქონდა ისეთი თვითმფრინავის იდეა, რომელიც იმუშავებდა ელექტროძრავზე, რასაც თავის მხრივ მიწაში ჩაფლული სადგურები მოამარაგებდნენ ენერგიით. ასეთი აპარატის თეორიული შესახედაობა სიგარის ან ლამბაქის ფორმის იქნებოდა. არსებობს თეორია, რომ მეოცე საუკუნეში აქტიურად გამოჩენილი ე.წ. ,,ამოუცნობი მფრინავი ობიექტები” სწორედ ამ ტექნოლოგიაზე მომუშავე მექანიზმები იყო.

პირადი ცხოვრება

ნიკოლა ტესლა პოლიგლოტი იყო და გარდა მშობლიური ენისა, კარგად ფლობდა ჩეხურს, ინგლისურს, ფრანგულს, გერმანულს, უნგრულს, იტალიურსა და ლათინურს.

სწავლის პერიოდში მან გამოავლინა დაინტერესება (და კარგ მოთამაშედაც ითვლებოდა) ბილიარდის, ჭადრაკისა და ბანქოს მიმართ, ზოგჯერ სათამაშო მაგიდასთან 48 საათსაც კი ატარებდა. მეცნიერს ცოტა ხნით ძილი სავსებით ყოფნიდა – როგორც თავად ირწმუნებოდა, დღე-ღამეში 2 საათზე მეტს არასდროს უთმობდა ძილს. ერთხელ ლაბორატორიაში მთელი 84 საათი ისე იმუშავა, რომ ერთი წუთითაც არ მოუხუჭავს თვალი და შესვენებაზეც უარი თქვა.

ტესლა იტანჯებოდა ობსესიურ-კომპულსიური აშლილობით, ჰქონდა ბევრი უცნაური თვისება და ფობია. ხშირად ერთსა და იმავეს სამჯერ იმეორებდა, სასტუმროში ყოველთვის ისეთ ნომერში ჩერდებოდა, რომლის ნომერიც სამზე იყოფოდა და ა.შ. ტესლას ზიზღი ჰქონდა ძვირფასეულობის მიმართ, განსაკუთრებით მარგალიტის საყურეებს ვერ იტანდა. იყო მეტისმეტად მომთხოვნი სისუფთავისა და ჰიგიენის დაცვის მიმართ. მრავალი წყარო ადასტურებს, რომ მას ახასიათებდა მიზოფობია – დაბინძურების ან რაიმე დაავადებით დასნებოვნების აკვიატებული შიში.

ტესლას სიგიჟემდე უყვარდა მტრედები, ყიდულობდა სპეციალურ საკვებს და ცენტრალურ პარკში კვებავდა მათ, ზოგჯერ კი სპეციალურად უშავებდა რამეს, რომ შემდეგ სასტუმროს ნომერში წაეყვანა, მოევლო და გამოეჯანმრთელებინა. ტესლას ძალიან უყვარდა ცხოველები, გამორჩეულად კი კატები.

სერბი გამომგონებელი არასდროს დაქორწინებულა და ცხოვრების ბოლომდე ცელიბატად დარჩა. ირწმუნებოდა, რომ სექსუალური უმწიკვლოების შენარჩუნება დიდად ეხმარებოდა სამეცნიერო მოღვაწეობაში. თუმცა, მიუხედავად ამისა, არის ცნობები, რომ მასზე უამრავი ქალი სიგიჟემდე იყო შეყვარებული. მეცნიერი ძირითადად თავდაჭერილად და ზრდილობიანად იქცეოდა, მაგრამ ასეთ ქალებთან ამბივალენტური ხდებოდა.

ტესლას თანამედროვეები მასზე დადებითად საუბრობდნენ და აღტაცებას გამოთქვამდნენ. ამერიკელი მწერალი რობერტ ანდერვუდ ჯონსონი ამბობდა, რომ მის ხასიათში შერწყმული იყო ,,სიტკბოება, გულწრფელობა, თავმდაბლობა, დახვეწილობა, დიდსულოვნება და ძლიერება”. ტესლას ერთგული მდივანი დოროთი სკერიტი წერდა: ,,მისი ჯენტლმენური ხასიათიდან ყოველთვის გამოირჩეოდა თბილი ღიმილი და კეთილშობილური დამოკიდებულება, რასაც მისი სულის სიღრმეში ჰქონდა ფესვები გადგმული”. ამერიკელი მწერალი ნათანიელ ჰოტორნი აღნიშნავდა: ,,იშვიათად შეხვდება ადამიანი ისეთ მეცნიერსა თუ ინჟინერს, რომელიც იმავდროულად არის პოეტი, ფილოსოფოსი, კარგი მუსიკის დამფასებელი, ლინგვისტი და კარგი საკვებისა და სასმლის გარჩევის უნარის მქონე”.

მიუხედავად ამისა, ზოგჯერ ტესლა ფიცხი იყო. ის დაუფარავად გამოხატავდა თავის სიძულვილს ჭარბწონიანი ადამიანების მიმართ, ერთხელ ერთ-ერთი თანაშემწე სწორედ წონის მომატების გამო დაითხოვა. ასევე ხშირად აკრიტიკებდა სხვებს ჩაცმულობის გამო, რიგ შემთხვევებში ხელქვეითებს უბრძანებდა, სახლში მიბრუნებულიყვნენ და ტანსაცმელი გამოეცვალათ.

ტესლა ცნობილი იყო სანახაობის მოწყობის უნარით. თავისი გამოგონებებისა და სიახლეების პრეზენტაცია ხელოვნების დონეზე აჰყავდა, ხშირად ილუზიონისტივით იქცეოდა. ტესლა რთული ადამიანი იყო. უარს ამბობდა კრებების ჩატარებაზე, თუკი თან არ ჰქონდა თავისი რეზონანსული ტრანსფორმერი, რომელიც ელექტროენერგიის ნაკადებს გამოყოფდა მთელ ოთახში. მიუხედავად იმისა, რომ ეს სანახაობა მთელ აუდიენციას აშინებდა, ის ყველას არწმუნებდა, რომ სიტუაციას აკონტროლებდა და უსაფრთხოების ზომები დაცული იყო.

ცნობილია ნიკოლა ტესლას ახლო ურთიერთობა საბავშვო მწერალ მარკ ტვენთან. ისინი დიდ დროს ატარებდნენ ერთად ლაბორატორიასა და სხვა ადგილებში.

ტესლას დიდი ხნის განმავლობაში ჰქონდა მკვეთრად უარყოფითი დამოკიდებულება ტომას ედისონთან. ედისონის გარდაცვალების მეორე დღეს ,,New York Times”-ში გამოქვეყნდა მისი ცხოვრების დეტალები და სხვადასხვა ადამიანთა მოგონებები, რომელთაგან მხოლოდ ტესლა
საუბრობდა ნეგატიურად.

– მას არ გააჩნდა რაიმე სახის საყვარელი საქმიანობა და სრულ გულგრილობას იჩენდა ჰიგიენის ელემენტარული წესების მიმართაც კი… მისი მეთოდები უვარგისი იყო, პატარა შედეგის მისაღებად სჭირდებოდა დიდი ზომის ტერიტორიის გამოყენება და მოლოდინიც ძირითადად ბრმა შანსის იმედზე იყო დამყარებული. თავდაპირველად, როცა მის საქმიანობას ვაკვირდებოდი, სიბრალულს ვგრძნობდი მის მიმართ, რადგან ვიცოდი, რომ მცირეოდენი თეორიული აზროვნება და მათემატიკური გამოთვლები 90%-ით შეუმსუბუქებდა შრომას. მაგრამ მათემატიკური ცოდნისა და წიგნის კითხვის მიმართ უდიდესი ზიზღი ჰქონდა, ენდობოდა მხოლოდ საკუთარ თავსა და თავის გამომგონებლურ ინსტინქტებს.

გარდაცვალებამდე ცოტა ხნით ადრე ედისონმა განაცხადა, რომ მისი ცხოვრების უდიდესი შეცდომა იყო მუდმივი დინების ელექტროობის დახვეწაზე მუშაობა, როცა ამის ნაცვლად შეეძლო, გადართულიყო უფრო ეფექტურ ცვლადი დენის სისტემაზე, რომლის უპირატესობაც ტესლამ ნათლად დაინახა.

ტესლას შეეძლო, გამხდარიყო მსოფლიოში პირველი მილიარდერი ვესტინგჰაუსის კონტრაქტის მეშვეობით, მაგრამ მან ეს დოკუმენტი ნაკუწებად აქცია. ამის მიზეზი იყო კონტრაქტის ქვეტექსტი, რომელიც ეწინააღმდეგებოდა მის ხედვას თავისუფალი ენერგიის მომავალთან დაკავშირებით – ელექტროენერგია გახდებოდა მდიდარი ადამიანების შემოსავლის წყარო და ღარიბ ხალხს მასზე წვდომა არ ექნებოდა. გარდა ამისა, ვესტინგჰაუსის კომპანიას პროფილი შეეცვლებოდა და ტესლას მოუწევდა კრედიტორებთან ურთიერთობა, რაც სასტიკად არ სურდა.

სიცოცხლის ბოლო 10 წელი ტესლამ გაატარა სასტუმრო ,,ნიუ-იორკერის” 33-ე სართულზე, 3327-ე ოთახში. ის ხშირად ამბობდა, რომ ყოველდღე სტუმრობდა თეთრი მტრედი. მეცნიერის ბიოგრაფების ნაწილი მიიჩნევს, რომ ტესლა თავის ნაშრომებსა და საკუთარ თავს აღიქვამდა ამ მტრედად, ხოლო მტრედის სიკვდილი ბოლო დარტყმა იყო მისთვის.

ნიკოლა ტესლას სჯეროდა, რომ შეუძლებელი იყო ომის აცილება, თუკი მათი მოხდენის მიზეზი ბოლომდე არ ამოიძირკვებოდა. თუმცა ის ზოგადად ომების წინააღმდეგი გახლდათ, გარდა გარკვეული გამონაკლისებისა, როცა მისი აზრით, ბრძოლა სამართლიანი იყო. ტესლა მუდმივად ეძებდა გზებს, რომ ადამიანებისთვის შეემცირებინა მანძილის პრობლემა კომუნიკაციის გაუმჯობესებით, ტრანსპორტირებით, ენერგიის გადაცემით. მიიჩნევდა, რომ ამ ხერხებით საერთაშორისო ურთიერთობები ნაწილობრივ მაინც დაბალანსდებოდა.

1926 წელს ტესლამ კომენტარი გააკეთა ქალების სოციალურ ვარგისიანობასა და გენდერული თანასწორობისთვის ბრძოლის შესახებ. მისი თქმით, ადამიანთა მომავალი წარიმართებოდა ,,დედოფალი ფუტკრების” მიერ. მეცნიერი თვლიდა, რომ მომავალში დომინანტი სქესი ქალები გახდებოდნენ.

სიცოცხლის ბოლო პერიოდში ნიკოლა ტესლა ვეგეტარიანელი გახდა. ამერიკულ ჟურნალ ,,The Century Magazine”-ში დაბეჭდილ სტატიაში ის ამბობს: ,,ჩემი აზრით, უდავოდ უმჯობესია, მოვიყვანოთ ბოსტნეული, რადგან ვეგეტარიანელობა არის არაჩვეულებრივი გადახვევა გავრცელებული ბარბაროსული წესიდან”. ტესლა მუდმივად კამათობდა ხორცით კვების საკითხზე. ამბობდა, რომ მსგავსი რამ დაუშვებელია, რადგან მსოფლიოში ადამიანთა ძალიან დიდი ნაწილი შიმშილობს. ის ასევე თვლიდა, რომ მცენარეული საკვები იყო ,,ხორცზე აღმატებული როგორც მექანიკურ, ისე გონებრივ საკითხებში”, ხოლო ცხოველთა ხოცვა გახლდათ ,,უზნეობა და სისასტიკე

ახალგაზრდობის პერიოდიდანვე მეცნიერი იტანჯებოდა სინათლის, ხმისა და სხვა სტიმულების მიმართ უკიდურესი მგრძნობელობით. მაგალითად, ერთხელ, როცა ჯერ კიდევ ყმაწვილობის ასაკში იყო, მეზობლები სიკვდილს გადაარჩინა, რადგან მათ სახლში გაჩენილი ცეცხლის ალების ტკაცუნი გაიგონა. განსაკუთრებული შემოტევების დროს მისი გულისცემა ზოგჯერ ძალიან დაეცემოდა, ზოგჯერ კი წუთში 260-ზე ადიოდა, თან სხეულის მთელი კუნთები და ქსოვილები უცახცახებდა. ტესლა თავის დღიურში აღწერს შემდეგ მტანჯველ განცდებს:
● მას შეეძლო 3 ოთახის იქით მყოფი საათის წიკწიკის გაგონება.
● ბუზის მაგიდაზე სიარულის ხმა ჩაქუჩის დარტყმასავით ჩაესმოდა ყურში.
● რამდენიმე კილომეტრის მოშორებით ვაგონის გადაადგილების ხმისგან მთელ სხეულში კანკალი ეწყებოდა.
● ვერაფრით ახშობდა მისი სკამის ვიბრაციას, რომელსაც 32 კმ-ის იქით გავლილი მატარებლისგან წამოსული სტვენა იწვევდა.
● იძულებული იყო, საწოლის ქვეშ რეზინის ბალიშები დაელაგებინა, რათა ბგერით ვიბრაციებს მისთვის ხელი არ შეეშალათ.
● სიბნელეში ღამურასავით შეეძლო ობიექტის დისტანციიდან აღქმა შუბლის მიდამოში გაჩენილი თავისებური შეგრძნების მეშვეობით.

40 წლის ასაკშიც კი, როცა მეცნიერი კოლორადოს მთაზე ელვაზე ატარებდა დაკვირვებებს, შეეძლო გაეგონა 880 კმ-ით დაშორებული ქუხილის ხმები, როცა მასზე ორჯერ უმცროსი ასისტენტი მაქსიმუმ 240 კმ-ის დისტანციაზე აღიქვამდა მათ.

გარდაცვალება

ნიკოლა ტესლა 1943 წლის 7 იანვარს გარდაიცვალა გულის თრომბით სასტუმრო ,,ნიუ-იორკერის” 3327-ე ოთახში, ამ დროს ის სრულიად მარტო იყო. რამდენიმე დღეში მოხსენება წაიკითხეს მისი მიღწევებისა და დამსახურებების შესახებ. ეპისკოპოსმა უილიამ მენინგმა წირვა აღასრულა. დაკრძალვის ცერემონიალს უხელმძღვანელა სერბმა მართლმადიდებელმა მღვდელმა დუშან შუკლეტოვიჩმა. დაკრძალვას 2000 ადამიანი ესწრებოდა. ამერიკულ და სერბულ დროშებში გახვეული კუბო ნობელის პრემიის ლაურეატებს მიჰქონდათ. მისასამძიმრებელი სიტყვა გაავრცელა ბევრმა ცნობილმა ადამიანმა, მათ შორის აშშ-ის პირველმა ლედიმ ელეანორ რუზველტმა და ვიცე-პრეზიდენტმა ჰენრი უოლესმა. მოგვიანებით ტესლას სხეულს კრემაცია გაუკეთეს, ფერფლი კი ბელგრადში გაგზავნეს 1957 წელს.

მიუხედავად იმისა, რომ ცვლად დენზე მომუშავე პატენტებს წარმატებით ჰყიდდა, სიკვდილის წინ ტესლას სერიოზული ვალები ჰქონდა.

ტესლას ნამუშევრების ნაწილი მისი სიცოცხლის განმავლობაში საიდუმლოდ ინახებოდა. ისინი FBI-ის თანამშრომლებმა გამოიკვლიეს და ,,Top Secret”-ის სტატუსი დაადეს. FBI-ს იმჟამინდელმა თავმჯდომარემ და ხელმძღვანელმა, ედგარ ჰუვერმა, ეს საქმე განსაკუთრებით გაასაიდუმლოვა, რისი მიზეზიც, მისი თქმით, ტესლას გამოგონებებისა და პატენტების თავისებურებები იყო. ამ დოკუმენტებმა და ტესლას ოთახიდან წამოღებულმა აპარატებმა ორი სატვირთო მანქანა გაავსო.

ტესლას ოჯახის წევრები და იუგლოსლავიის მთავრობა იბრძოდნენ ამ ნივთების დასაბრუნებლად, რადგან მათში მეცნიერის კვლევების მნიშვნელოვანი ნაწილი ინახებოდა. საბოლოოდ ელჩმა სავა კოსანოვიჩმა შეძლო მათი მოპოვება და ამჯერად ნიკოლა ტესლას მუზეუმში ინახება.

მემკვიდრეობა

ტესლას ბევრ გამოგონებას დღესაც არ აქვს ანალოგი. მის მიერ დაპროექტებული ცვლად დენზე მომუშავე ძრავა ყველა დროის უდიდესი გამოგონებების ათეულშია შესული. ტესლა ითვლება თანამედროვე რადიო და ელექტროგადამცემი მოწყობილობების მამად. მთელი სიცოცხლის მანძილზე მან 700 პატენტი დაარეგისტრირა. მომავალთან დაკავშირებული მისი ხედვა მოიცავდა მზისა და წყლის ენერგიის ათვისებას. იწინასწარმეტყველა საპლანეტათაშორისო კომუნიკაციებისა და ხელოვნური თანამგზავრების ტექნოლოგია.

ტესლას შექმნილ პატენტებზეა დაფუძნებული დღევანდელი ელექტრული გაყვანილობები, ელექტრული ძრავები, ელექტრომობილები და ზოგადად ელექტროენერგიის სისტემა. კრიოგენულ სითხეებსა და ელექტროობაზე ჩატარებულმა ექსპერიმენტებმა თანამედროვე სუპერგამტარების შექმნას ჩაუყარა საფუძველი. მეცნიერის მიერ ჩატარებული სამუშაოები და ექსპერიმენტები იქცა თანამედროვე ელექტრომოწყობილობათა უმრავლესობის საფუძვლად და მრეწველობითი რევოლუციის წინაპირობად.

ტესლას მოიხსენიებენ სხვადასხვა ეპითეტებით: ,,ფიზიკის მამა”, ,,ადამიანი, რომელმაც XX საუკუნე გამოიგონა”, ,,ადამიანი, რომელმაც ხვალინდელი დღე გამოიგონა”, ,,თანამედროვე ელექტროობის მფარველი წმინდანი”, ,,ადამიანი, რომელმაც დედამიწას სინათლე მოჰფინა” და ა.შ.

ნიკოლა ტესლას სახელი პოპულარულ კულტურაშიც დამკვიდრდა. პერსონაჟის სახით ის ნახსენებია სხვადასხვა წიგნებში, ფილმებში, კომიქსებსა და ვიდეოთამაშებში. განსაკუთრებით ცნობილია რეჟისორ კრისტოფერ ნოლანის 2006 წლის მხატვრული ფილმი ,,პრესტიჟი”. ფილმში აღწერილია ორი ილუზიონისტის დაპირისპირება, რომელთაგან ერთ-ერთი შოუზე ტესლას მოწყობილობას იყენებს კლონების შესაქმნელად.

ერთეულთა საერთაშორისო სისტემაში მაგნიტური ველის (წარმოებულ) ერთეულს ტესლა ეწოდება. ტესლა ეწოდა ასევე მთვარის ერთ-ერთ კრატერსა და პატარა პლანეტას (2244 Tesla), სერბეთის უდიდეს ელექტროსადგურს კი ,,ნიკოლა ტესლა” დაარქვეს. კალიფორნიის ქალაქ საკრამენტოში ჩამოყალიბებული როკ-ჯგუფი ,,ტესლა” სახელს ცნობილი გამომგონებლისგან იღებს.

ელექტრომობილების მწარმოებელმა კომპანიამ ,,Tesla Motors”-მა ეს სახელი მეცნიერის პატივსაცემად დაირქვა.

2009 წლის 10 ივლისს ,,გუგლმა” ნიკოლა ტესლას დაბადების დღე ორიგინალურად აღნიშნა:

მეცნიერს რამდენიმე ქალაქში დაუდგეს ძეგლი, მათ შორის მისი დაბადების ადგილას სოფელ სმილიანში 2006 წელს. მისი ავტორია მოქანდაკე მილე ბლაჟევიჩი. 2006 წლის 7 ივლისს ქალაქ ზაგრებშიც მოხდა ტესლას ძეგლის პრეზენტაცია, რომელიც ივან მეშტროვიჩმა გამოაქანდაკა 1952 წელს და ათეულობით წლების განმავლობაში რუჯერ ბოშკოვიჩის ინსტიტუტში ინახებოდა. ტესლას ძეგლი დადგეს ნიაგარას ჩანჩქერებთანაც 1976 წელს. მისი ავტორია ფრანო კრშინიჩი. ძეგლის ასლი დგას ბელგრადის უნივერსიტეტის ინჟინერიის ფაკულტეტის შენობის წინ.

საპატიო წარწერაა გაკეთებული ,,ნიუ-იორკერის” სასტუმროში, 3327-ე ოთახის კარებზე, სადაც ტესლა 10 წლის განმავლობაში ცხოვრობდა:

სასტუმრო ,,ნიუ-იორკერის” კედელზე კი სამახსოვრო დაფაა გაკრული:

იუნესკოს გადაწყვეტილებით, 2006 წელი (როცა მეცნიერს 150 წელი შეუსრულდა) გამოცხადდა ,,ნიკოლა ტესლას წლად”.

ნიკოლა ტესლა – გენიოსი, რომელმაც გაანათა მსოფლიო (II)

Vicellous — Tue, 16 Oct 2012 18:25:12 GMT

ამერიკის მოქალაქეობა

1891 წლის 30 ივლისს ნიკოლა ტესლა შეერთებული შტატების მოქალაქე გახდა. იმავე წელს ნიუ-იორკში ლაბორატორია დააარსა, მოგვიანებით კი ახალი ლაბორატორია გახსნა ჰიუსტონის ქუჩაზე (მანჰეტენი). ორივეგან ელექტრონათურებს უსადენოდ ანთებდა და ამით ამტკიცებდა, რომ ენერგიის უსადენო გადაცემას დიდი პოტენციალი ჰქონდა.

1892 წელს ნიკოლას დედა გარდაეცვალა და ევროპაში დაბრუნდა მის დაკრძალვაზე დასასწრებად. ამის შემდეგ ავად გახდა და 3 კვირა მოანდომა ძალების აღდგენას. ამ პერიოდში ტესლა განიცდიდა ვედური ფილოსოფიის გავლენას, განსაკუთრებით აინტერესებდა სვამი ვივეკანანდას სწავლებები. ეს გავლენა ისეთი ძლიერი იყო, რომ მის მიერ შემუშავებულ ცნებებს, რომლებიც მატერიისა და ენერგიის ფუნდამენტს ეხებოდა, სანსკრიტული სახელები დაარქვა (აკაშა = მატერია, პრანა = ენერგია).

1892 წელს შეიქმნა ენერგიის გადაცემის პირველი მრავალფაზიანი სისტემა. ტესლა ამ დროს 36 წლის იყო. ის აგრძელებდა კვლევას ბრუნვადი მაგნიტური ველის პრინციპებზე. 1892-1894 წლებში ინჟინერ-ელექტრიკოსების ამერიკული ინსტიტუტის ვიცე-პრეზიდენტი იყო. 1893-1895 წლებში იკვლევდა მაღალი სიხშირის ცვლადი დენის დინებას. კონუსური ტრანსფორმატორის მეშვეობით ახერხებდა მილიონამდე ვოლტი ძაბვის დენის მიღებას. გამოიგონა მოწყობილობა, რომელიც ადამიანს აძინებდა, ასევე უსადენო ლამპა, რომელიც ელექტრულ მუხტებს იონიზებული აირის მეშვეობით იღებდა. ახდენდა ელექტრომაგნიტური ენერგიის უმავთულოდ გადაცემას, ააგო პირველი რადიოგადამცემი. 1893 წელს მისურის შტატის ქალაქ სენტ-ლუისში ტესლამ რადიოკომუნიკაციის დემონსტრირება მოახდინა, ასევე ახსნა მოქმედების პრინციპები. ეს ამბავი იმდროინდელმა მედიამ ფართოდ გააშუქა. ტესლა დაინტერესებული იყო იმ ენერგიის ათვისებით, რომელიც ,,მთელ კოსმოსში იყო გაბნეული”, ამჟამად კი ცნობილია, როგორც მიკროტალღოვანი ფონის რადიაცია. მას სწამდა, რომ მხოლოდ დროის საკითხი იყო, ვიდრე ადამიანები ბუნების ძალის გამოყენებას შეძლებდნენ: ,,ჩვენი მექანიზმები მალე იმუშავებენ იმ ენერგიაზე, რომლის მოპოვებაც სამყაროს ნებისმიერი წერტილიდანაა შესაძლებელი”.

1893 წელს ჩიკაგოში ჩატარდა საერთაშორისო გამოფენა, სახელად ,,მსოფლიო კოლუმბიური ექსპოზიცია”, სადაც პირველად ადგილი დაეთმოთ ელექტროტექნიკის ნამუშევრებსაც. ნიკოლა ტესლამ და ჯორჯ ვესტინგჰაუსმა წარმოადგინეს ცვლადი დენის სისტემა და მისი მეშვეობით ექსპოზიცია გაანათეს. თავისი მნიშვნელობით ეს ისტორიული მოვლენა გახლდათ. ყველაზე შოკისმომგვრელი ის იყო, რომ ნათურების ასანთებად მაღალი სიხშირის ცვლადი დენი მეცნიერმა საკუთარ სხეულში გაატარა. სტუმრებს ასევე წარუდგინეს ფლუორესცენციური ნათურები. ტესლას კიდევ ერთი ნამუშევარი იყო ე.წ. ,,კოლუმბის კვერცხი”, რომლის მეშვეობითაც ყველას აჩვენა ბრუნვადი მაგნიტური ველისა და ასინქრონული ძრავის პრინციპები.

1895 წელს მეცნიერმა შექმნა გენერატორი, ასევე წინ წაიწია აირის გათხევადების საკითხში. ლორდ კელვინის აღმოჩენებიდან ტესლამ იცოდა, რომ თხევადი აირი ისრუტავს მეტ სიმხურვალეს, როცა ხელახლა ხდება მისი გაზიფიცირება. თუმცა ამ საკითხზე მუშაობის დასრულებამდე ცოტა ხნით ადრე ლაბორატორიაში ხანძარი გაჩნდა და მთლიანად გაანადგურა მისი აღჭურვილობა, მოდელები და გამოგონებები. ამ ამბიდან ძალიან მალე გერმანელმა ინჟინერმა კარლ ფონ ლინდემ წარმოადგინა ნაშრომი ანალოგიურ თემაზე, ასევე თხევადი აირების დანადგარების ნახაზები, რომელსაც «ოქსილიქვიტი» უწოდა.

1895 წელსვე ტესლამ განახორციელა ნიაგარას ჩანჩქერებთან პირველი ჰიდროელექტროსადგურის აგების პროექტი, რაც ცვლადი დენის საბოლოო გამარჯვებას ნიშნავდა. ამ ამბავმა მთელი მსოფლიოს პრესა მოიარა და ტესლა საყოველთაო გმირად შერაცხეს.

მოგვიანებით ნიკოლა ტესლამ წარმოადგინა ელექტროენერგიის უსადენო გადაცემის მსოფლიო სისტემის მოდელი, რომელიც დამოკიდებული იყო დედამიწის ელექტროგამტარობაზე. ამ პრინციპების მიხედვით, მაღალი სიმძლავრის ულტრაიისფერი სხივი შეიძლებოდა, გამოყენებული ყოფილიყო მიმღებ-გადამცემი სადგურების თავზე ვერტიკალური იონიზებული არხის შესაქმნელად. იგივე პრინციპები გამოიყენება დღეს მეხამრიდებსა და ელეტროშოკურ იარაღებში, განიხილება ასევე ავტომობილის შესაჩერებელ მოწყობილობებში გამოსაყენებლად.

ედისონი

გვიან 1880-იანებში ტესლა და ედისონი ერთმანეთს დაუპირისპირდნენ, რაც ნაწილობრივ იმის გამო იყო, რომ ედისონი მხარს უჭერდა მუდმივი დენის გამოყენებას, რომელსაც თანდათან ანაცვლებდა ტესლასა და ვესტინგჰაუსის მიერ უპირატესად მიჩნეული და უფრო ეფექტური ცვლადი დენი. ასინქრონული ძრავის გამოგონებამდე ცვლადი დენის უპირატესობებს მაღალი ძაბვის შორ მანძილზე გადაცემასთან დაკავშირებით ჩრდილს აყენებდა ის ფაქტი, რომ ცვლადი დენით ძრავების ამუშავება ვერ ხერხდებოდა. ე.წ. ,,დინებების ომის” შედეგად ედისონი და ვესტინგჰაუსი ლამის გაკოტრებამდე მივიდნენ, ამიტომ 1897 წელს ტესლამ ვესტინგჰაუსთან კონტრაქტი გაწყვიტა. იმავე წელს მეცნიერმა დაიწყო სინქროტრონული გამოსხივების კვლევა, რამაც მალე მიიყვანა კოსმოსური სხივების ძირითად ფორმულირებამდე.

1897 წელს 41 წლის ტესლამ წარმოადგინა პირველი რადიოს პატენტი. 1 წლის შემდეგ მან ჯერ აშშ-ის ჯარს, შემდეგ კი ,,მედისონ სქვეარ გარდენის” გამოფენას წარუდგინა რადიოკონტროლირებადი ნავი, რადგან მიიჩნევდა, რომ სამხედრო ძალას მსგავსი პრინციპით მოქმედი ტორპედოები გამოადგებოდა. ტესლა ირწმუნებოდა, რომ თანდათან ავითარებდა ,,ტელავტომატიკას”, რობოტექნიკის ერთგვარ სახეობას, რომელიც ტექნოლოგიის შორიდან კონტროლირებას ეხებოდა. იმავე წელს ტესლამ გამოიგონა ელექტრული ცეცხლგამჩენი, იგივე აალების სანთელი, რომელიც ბენზინზე მომუშავე ძრავებში გამოიყენება შიდა წვისთვის. შემდეგი წლები ტესლამ რადიოტალღების კვლევას მიუძღვნა, რადიოკონტროლირებადი სისტემები კი დიდხანს დარჩა სიახლედ, სანამ I მსოფლიო ომში სხვადასხვა ქვეყნებმა არ დაიწყეს მისი გამოყენება სამხედრო დანიშნულებით.

კოლორადო-სპრინგზი

1899 წელს ტესლამ საცხოვრებელი ადგილის შეცვლა გადაწყვიტა და გადაბარგდა კოლორადო-სპრინგზის მუნიციპალიტეტში, კოლორადოს შტატში. მეცნიერული საქმიანობისთვის მას ჰქონდა ლაბორატორია, რომელიც მოიცავდა ოთახს მაღალი ძაბვისა და სიხშირის ელექტროენერგიაზე ექსპერიმენტების ჩასატარებლად. ჩამოსვლისას ტესლამ ჟურნალისტებს განუცხადა, რომ უსადენო ტელეგრაფიაზე მუშაობდა და აპირებდა, ,,Pikes Peak”-ის მთიდან (კოლორადო-სპრინგზი, კოლორადო) პარიზში სიგნალები გადაეცა. ტესლას დღიურები შეიცავს იმ ექსპერიმენტების განხილვას, რომლებიც იონოსფეროსა და ტელურულ დენებს ეხებოდა. თავის ლაბორატორიაში ტესლამ დაამტკიცა, რომ დედამიწა გამტარია და ამაზე დაყრდნობით ხელოვნური ელვა შექმნა, რომლის მუხტიც მილიონობით ვატი იყო, სიგრძე კი – 40 მეტრზე მეტი. ტესლა ასევე იკვლევდა ატმოსფეროს ელექტროობას, თავისი მიმღებების მეშვეობით აკვირდებოდა ელვის სიგნალებს. ტესლას მიმღებისა და დამაკავშირებელი მოწყობილობების რეპროდუქცია აჩვენებს სირთულის მოულოდნელ დონეს (მაგალითად, მაღალი ხარისხის სპირალური რეზონატორები, რადიოსიხშირის უკუკავშირი, დაუმუშავებელი ჰეტეროდინის ეფექტები და რეგენერაციული ტექნიკა). ტესლა ამტკიცებდა, რომ ამ პერიოდში ის აკვირდებოდა სტაციონარულ (მდგარ) ტალღებს.

ნიკოლა ტესლა აქტიურად იკვლევდა გზებს, რათა ენერგიის დიდ მანძილზე უსადენოდ გადაცემა მოეხერხებინა (რაც მოკლე მანძილზე განივი ტალღებით მოხდებოდა, გრძელზე კი – გრძივით). მან მიწის გავლით გადაგზავნა ძალიან დაბალი სიხშირის ელექტრომაგნიტური რადიაცია დედამიწის ზედაპირიდან ჰევისაიდ-კონოლის ფენამდე (90-150 კმ ზედაპირიდან). მათემატიკური გამოანგარიშებებითა და აღრიცხვებით მან დაადგინა, რომ დედამიწის რეზონანსული სიხშირე დაახლოებით 8 ჰერცი იყო. 1950-იანებში მკვლევარებმა ეს გამოთვლა დაადასტურეს და მოგვიანებით ,,შუმანის რეზონანსი” უწოდეს.

კოლორადო-სპრინგზში ტესლამ რამდენიმე ექსპერიმენტი ჩაატარა ენერგიის გრძელ მანძილზე უსადენო გადაცემა-მიღებასთან დაკავშირებით. ამ მეთოდს ,,ტესლას ეფექტს” უწოდებენ. გრძივი ტალღების გავლით ტესლა ახდენდა ენერგიის გადაცემას მიმღებ აპარატურამდე.

კოლორადო-სპრინგზის ლაბორატორიაში ტესლა აკვირდებოდა უჩვეულო სიგნალებს, რომლებსაც არამიწიერი (ვენერა ან მარსი) ცივილიზაციისგან გამოგზავნილი რადიოტალღური კომუნიკაციის გზად თვლიდა. მისი მიმღები მუდმივად აფიქსირებდა ისეთ სიგნალებს, რაც შტორმისა და დედამიწისგან წამოსული ხმაურისგან მკვეთრად განსხვავდებოდა. როგორც მოგვიანებით იხსენებდა, ეს სიგნალები ჩნდებოდა 1, 2, 3 ან 4 ტკაცუნის სახით. ის მიიჩნევდა, რომ მის დანადგარებს სხვა პლანეტებთან დაკავშირება შეეძლოთ. არის გადმოცემები, რომ ამ საკითხის უკეთ შესწავლის მიზნით მან გამოიგონა მოწყობილობა ,,ტესლასკოპი”. დღემდე გაურკვეველია, რა ტიპის სიგნალებს იღებდა მეცნიერი ან საერთოდ იღებდა თუ არა. არის ვერსია, რომ მან უბრალოდ ბოლომდე ვერ გაიგო ახალი ტექნოლოგიების მუშაობის პრინციპი ან ეს სიგნალები მართლაც არამიწიერი რადიოტალღები იყო, ოღონდ ბუნებრივი წარმოშობისა, როგორიცაა მაგალითად იუპიტერის პლაზმური ტორუსის სიგნალები.

კოლორადო-სპრინგზი ტესლამ 1900 წლის 7 იანვარს დატოვა. 1905 წელს ლაბორატორია დაშალეს და მისი ნაწილები გაყიდეს, რათა ვალები დაეფარათ. კოლორადოს ექსპერიმენტებმა შეამზადა ტესლა ტრანსატლანტიკური უსადენო ტელეკომუნიკაციების შენობის ასაგებად, რომელიც ცნობილი გახდა, როგორც ვარდენკლიფი.

გაგრძელება

ნიკოლა ტესლა – გენიოსი, რომელმაც გაანათა მსოფლიო

Vicellous — Tue, 16 Oct 2012 18:23:43 GMT

ნიკოლა ტესლა მრავალი ადამიანისთვის წარმოადგენს მეცნიერებისა და მშვიდობის გამაერთიანებელ ძალას. მეცნიერული განვითარების საკითხში მისი წარმოსახვა საკმაოდ მდიდარი იყო და მნიშვნელოვნად უსწრებდა თანამედროვეებს. ნიუ-იორკსა და სხვა მრავალ შტატში მისი დაბადების დღე – 10 ივლისი – გამოცხადდა ნიკოლა ტესლას დღედ. სერბ-ამერიკელმა გამომგონებელმა, მექანიკოს-ინჟინერმა და ელექტროინჟინერმა მნიშვნელოვანი როლი ითამაშა კომერციული ელექტროობის დაბადებაში, განსაკუთრებული პოპულარობა კი თანამედროვე ცვლადი დენის სისტემის შექმნამ მოუტანა. ტესლას პატენტები და თეორიული ნამუშევრები უსადენო კომუნიკაციისა და რადიოს საფუძველი გახდა. ტესლას დროის ხალხი მას თვლიდა ,,ადამიანად, რომელმაც XX საუკუნე გამოიგონა”.

ადრეული წლები

ნიკოლა ტესლა დაიბადა 1856 წლის 10 ივლისს ავსტრიის იმპერიის პატარა სოფელ სმილიანში, თანამედროვე ხორვატიის ტერიტორიაზე. მამა, მილუტინ ტესლა, სერბი მართლმადიდებელი მღვდელი იყო, დედა კი, დიუკა მანდიკი, საოჯახო ხელსაწყოებს იგონებდა, ასევე ზეპირად იცოდა მრავალი სერბული ლექსი, მაგრამ კითხვა არასდროს უსწავლია.

ოჯახში ნიკოლა რიგით მეოთხე ბავშვი იყო ხუთიდან, ჰყავდა 1 ძმა (დანილო, რომელიც ცხენის ჭენებისას მომხდარი ინციდენტის შედეგად გარდაიცვალა. მაშინ ნიკოლა 5 წლის იყო) და 3 და (მილკა, ანგელინა და მარისა). 1862 წელს ოჯახი ქალაქ გოსპიკში გადავიდა. ტესლამ კარლოვაკის გიმნაზიაში დაიწყო სწავლა და 4 წლიანი კურსი 3 წელიწადში გაიარა.

1875 წელს ნიკოლა ტესლამ ელექტრული ინჟინერიის შესწავლა გადაწყვიტა ავსტრიის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში, რომელიც ქალაქ გრაცში მდებარეობდა. იქ მან აითვისა ცვლადი დენის გამოყენება და ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, მიიღო ბაკალავრის ხარისხი, თუმცა უნივერსიტეტის განცხადებით, მესამე კურსის პირველი სემესტრის შემდეგ მას აღარ უვლია ლექციებზე და შესაბამისად, არც სწავლა დაუმთავრებია. 1878 წელს ტესლამ დატოვა გრაცი და გაწყვიტა ოჯახთან ყველანაირი ურთიერთობა. გაეშურა ქალაქ მარბურგში (ამჟამინდელი მარიბორი სლოვენიაში), სადაც პირველად დასაქმდა თანაშემწე ინჟინრად 1 წლის ვადით. ამ პერიოდში მას ნერვული აშლილობა აწუხებდა. მოგვიანებით მამამ დაარწმუნა ნიკოლა, რომ ჩარლზ-ფერდინანდის უნივერსიტეტში (პრაღა) ესწავლა, რაც 1880 წლის ზაფხულის სემესტრით შემოიფარგლა. აქ მასზე გავლენა იქონია ფიზიკოსმა ერნსტ მახმა, თუმცა მამის გარდაცვალების შემდეგ ტესლამ სწავლას თავი გაანება და მისმა დასწრებამ მხოლოდ 1 სემეტრი შეადგინა.

ტესლა ეცნობოდა მრავალ ნაშრომს, ფოტოგრაფიული მეხსიერების მეშვეობით იმახსოვრებდა მთლიან წიგნებს. ცხოვრების ადრეულ ეტაპზე მას აწუხებდა უცნაური სენი – ხშირად მის თვალწინ დამაბრმავებელი ნათება ჩნდებოდა, რასაც უმეტესწილად ერთგვარი ხილვები მოჰყვებოდა ხოლმე. ისინი იმ იდეებს უკავშირდებოდა, რომლებზეც იმ მომენტში მუშაობდა, ზოგჯერ კი ამ დროს მიეწოდებოდა იმ განსაკუთრებული პრობლემის გადაჭრის გზა, რომელიც დაბრკოლებად ხვდებოდა ხოლმე. მხოლოდ ობიექტის სახელის გაგონებით მას შეეძლო, საკმაოდ რეალისტურად, დეტალებში წარმოესახა ის გონებაში. მიიჩნევა, რომ ეს იყო

სინესთეზიის სიმპტომი. გამოგონება წინასწარ ტესლას ტვინში ახდენდა ვიზუალიზაციას ყველანაირი წვრილმანის ჩათვლით, მხოლოდ ამის შემდეგ იწყებოდა მისი კონსტრუქცია. ეს იყო ტესლას მიდგომის მეთოდი, ის იშვიათად ხაზავდა ან ხატავდა რამეს.

1880 წელს ნიკოლა ტესლა ბუდაპეშტში გადავიდა და მუშაობა დაიწყო უნგრელ ინჟინერ-გამომგონებელ ტივადარ პუშკაშთან საკომუნიკაციო კომპანიაში. აქ შეხვდა ნებოიშა პეტროვიჩს, ახალგაზრდა სერბ გამომგონებელს, რომელიც ავსტრიაში ცხოვრობდა. მათი ურთიერთობა ხანმოკლე იყო, თუმცა ერთად მუშაობდნენ პროექტზე, რომელიც მიზნად ისახავდა ტყუპი ტურბინების შექმნას მუდმივი ენერგის წყაროს მისაღებად. 1881 წელს ბუდაპეშტის ცენტრალური სატელეფონო სადგურის გახსნაზე ტესლა დაინიშნა კომპანიის მთავარ ინჟინრად, შემდეგ კი ქვეყნის პირველი სატელეფონო სისტემის ინჟინერიც გახდა. მან შექმნა მოწყობილობა, რომელიც, ზოგიერთი წყაროს მიხედვით, იყო ტელეფონის გამაძლიერებელი, სხვა წყაროები კი მას პირველ რეპროდუქტორად ასახელებენ.

საფრანგეთი და აშშ

1882 წელს ტესლა პარიზში გადავიდა და მუშაობა დაიწყო ინჟინრად ,,Continental Edison Company”-ში, სადაც ელექტრომოწყობილობებს აუმჯობესებდა. ავტობიოგრაფიის მიხედვით, იმავე წელს შექმნა პირველი პრაქტიკული და ასინქრონული ძრავა დაიწყო ბრუნვად მაგნიტურ ველზე მომუშავე მექანიზმების განვითარება, რისთვისაც 1888 წელს პატენტები მიიღო. თუმცა ასინქრონული ძრავის გამომგონებლის ვინაობა დღემდე დაუზუსტებელია, რადგან ტესლასგან დამოუკიდებლად, იტალიელმა ფიზიკოსმა გალილეო ფერარისმა შექმნა მსგავსი მოწყობილობა 1885 წელს. თუმცა ტესლას მტკიცებით, მან ბრუნვადი მაგნიტური ველის ცნება ჯერ კიდევ 1882 წელს განსაზღვრა, რისთვისაც 1888 წელს პატენტი გადაეცა.

1884 წლის 6 ივნისს ნიკოლა ტესლა პირველად ჩავიდა აშშ-ში, ქალაქ ნიუ-იორკში და დიდი არაფერი გააჩნდა, რაც დაეხმარებოდა. თუ არ ჩავთვლით 4 ცენტსა და ინგლისელი გამომგონებლის ჩარლზ ბეჩელორის სარეკომენდაციო წერილს, რომელიც ამერიკელი მეწარმისა და გამომგონებლის, ტომას ედისონის მიმართ იყო დაწერილი:
– დღევანდელობაში მე ორ დიდ ადამიანს ვიცნობ. ერთი შენ ხარ და მეორე ეს ახალგაზრდა მამაკაცია, რომელსაც შენი ნახვა სურს.

ედისონმა ტესლა დაიქირავა და ,,Edison Machine Works”-ში დაასაქმა. მისი მუშაობა დაიწყო მარტივი ელექტრული ინჟინერიით და ძალიან მალე კომპანიის ყველაზე რთული პრობლემების ამოხსნაზე გადავიდა. ტესლას შესთავაზეს, ედისონის კომპანიის მიერ დამზადებული მუდმივი დენის გენერატორების ახალი თაობა დაეპროექტებინა. 1885 წელს ტესლა ამ წინადადებას დათანხმდა, მან მიზნად დაისახა, არაეფექტური ძრავები და მოწყობილობები ვარგისად ექცია, შესაბამისად, ეკონომიისა და მომსახურების მხრივ დიდი წინსვლა გაეკეთებინა. ტესლას მიხედვით, ედისონი მას 50 000 დოლარს შეჰპირდა ამ საქმისთვის, თუკი ყველაფერი წარმატებით დასრულდებოდა. ეს ფაქტი უცნაურია იქიდან გამომდინარე, რომ ედისონი და მისი კომპანია წუწურაქობით გამოირჩეოდნენ. რამდენიმე თვიანი მუშაობის შემდეგ ტესლამ პროექტი დაასრულა და ედისონისგან ანაზღაურება მოითხოვა, რაზეც ამ უკანასკნელმა მიუგო, რომ ფულთან დაკავშირებით იხუმრა: ,,ტესლა, შენ არ გესმის ჩვენებური ამერიკული იუმორი”. ტესლას იმდროინდელი ანაზღაურება კვირაში 18 დოლარს შეადგენდა და ედისონმა 10 დოლარით გაზრდა შესთავაზა, მაგრამ უარი მიიღო და საბოლოოდ ტესლამ თანამდებობა დატოვა.

მცირეოდენი თანხა მაინც რომ ეშოვნა, გარკვეული დროით ტესლა თხრილების გავლებით იყო დაკავებული ედისონის კომპანიაში. ამ პერიოდში ის ფოკუსირებას ახდენდა მის მიერ შემუშავებულ ცვლადი დენის მრავალფაზიან სისტემაზე.

ორი მეცნიერის დაპირისპირების მიზეზი ისიც იყო, რომ ტესლას მტკიცებით, ატლანტის სანაპიროზე აშენებულ მუდმივი დენის სადგურებს დიდი სარგებელი არ მოჰქონდა და ცვლადი დენი უკეთესი იქნებოდა. ედისონის ლამპები, რომლებიც მუდმივ დენზე მუშაობდნენ, ძალიან სუსტი იყო. სისტემა არ ვარგოდა, რადგან შორ მანძილზე დენის სადენებით გადასაცემად მაღალი ძაბვა იყო საჭირო, რასაც გაყვანილობები ვერ უძლებდნენ. გამართულად რომ ემუშავათ, საჭირო იყო ყოველ 3 კმ-ში ელექტროსადგურები დაედგათ. ამისგან განსხვავებით, ტესლას შემოთავაზებული ცვლადი დენი წამში 50-60-ჯერ იცვლიდა მიმართულებას და მოწყობილობები თავისუფლად გაუძლებდნენ მაღალ ძაბვას. ენერგიის დანაკარგიც ძალიან უმნიშვნელო იყო მუდმივი დენისგან განსხვავებით. აშკარა გახდა, რომ მომავალი ცვლად დენს ეკუთვნოდა.

შემდგომი წლები

1886 წელს ნიკოლა ტესლამ შექმნა საკუთარი კომპანია ,,Tesla Electric Light & Manufacturing”, სადაც დააპროექტა თაღოვანი ნათურის უფრო ეფექტური ვერსია და ელექტრომაგნიტზე მომუშავე ნახშირბადის ელექტროდები. თუმცა ფინანსური ინვესტორები არ დაეთანხმნენ მის გეგმას ცვლადი დენის ძრავებზე და კომპანიამ ფუნქციონირება შეწყვიტა. გარდა ამისა, კომპანიის მოგების უმეტესი წილი ინვესტორების ანგარიშში მიდიოდა.

1886-1887 წლებში ტესლა დაბალი კვალიფიკაციის მუშაკად დასაქმდა, რათა თავი ერჩინა და შემდეგი პროექტისთვის სახსრები ეშოვნა. 1887 წელს მან შექმნა ცვლადი დენის ასინქრონული ძრავა, რომელსაც არ ჰქონდა კოლექტორის მუსი. მისი პრეზენტაცია მოხდა 1888 წელს ამერიკული ელეტროინჟინერიის ინსტიტუტში. იმავე წელს მან განავითარა თავისივე ტრანსფორმატორი და ამერიკელ ინჟინერ ჯორჯ ვესტინგჰაუსთან დაიწყო მუშაობა კომპანია ,,Westinghouse Electric & Manufacturing Company’s”-ის პიტსბურგის ლაბორატორიებში. ვესტინგჰაუსმა მოისმინა მისი იდეები მრავალფაზიანი სისტემების შესახებ, რომელთა მეშვეობითაც ცვლადი დენი გაცილებით დიდ მანძილზე გადაიცემოდა.

1887 წლის აპრილში ტესლამ ვაკუუმის მილების გამოყენებით დაიწყო მუშაობა იმაზე, რაც მოგვიანებით ცნობილი გახდა, როგორც ,,X სხივები”. მისი მოწყობილობა განსხვავდებოდა სხვა X სხივების მოწყობილობებისგან, რადგან არ ჰქონდა სამიზნე ელექტროდი. 1892 წელს ტესლამ აღმოაჩინა, რომ კანი დაუზიანდა, რაც მოგვიანებით გერმანელმა ფიზიკოსმა ვილჰელმ რენტგენმა განსაზღვრა, როგორც X სხივების ეფექტი.

ადრეულ კვლევებში ტესლამ X სხივების შესაქმნელად რამდენიმე ექსპერიმენტი ჩაატარა. მისი თქმით, მის მიერ ჩატარებული ექსპერიმენტები აჩვენებდა, რომ ,,ინსტრუმენტს შეუძლია, გამოიმუშაოს გაცილებით მძლავრი რენტგენის სხივები, ვიდრე ეს შესაძლებელია ჩვეულებრივი მოწყობილობებით.” ის ასევე საუბრობდა სხივებთან დაკავშირებულ რისკებზე. თავიდან მიიჩნევდა, რომ კანს ზიანი არა აპარატმა, არამედ ოზონმა მიაყენა, შემდგომში კი აზოტოვანმჟავა (HNO2) დაადანაშაულა.

ტესლა აგრძელებდა ამ სფეროში მუშაობას და ვილჰელმ რენტგენის აღმოჩენამდე რამდენიმე ექსპერიმენტი ჩაატარა. მან სურათი გადაუღო საკუთარი ხელის ძვლებს და რენტგენს გაუგზავნა, თუმცა ეს ინფორმაცია ფართო მასებამდე არ გასულა. მისი ნაშრომების უმეტესობა განადგურდა 1895 წლის მარტში, როცა ლაბორატორიას ცეცხლი წაეკიდა (ამბობენ, რომ ამაში ედისონის ხელი ერია).

ტესლამ შექმნა ისეთი ვაკუუმის მილიც, რომელიც სინათლეს გამოჰყოფდა. ეს გამოგონება დიდად დაეხმარა ფოტოგრაფიის განვითარებას.

1891 წლის დასაწყისში ტესლამ მოახდინა ენერგიის უსადენო გადაცემის დემონსტრირება. ამ ტიპის ელექტრულ გამტარობას დღემდე უწოდებენ ,,ტესლას ეფექტს”.

გაგრძელება

წმიდა ანთიმოზ ივერიელი

Vicellous — Sun, 14 Oct 2012 17:53:34 GMT

წმიდა ანთიმოზ ივერიელი თავისი დროისათვის ერთ-ერთი უგანათლებულესი ადამიანი იყო, ფლობდა მრავალ უცხო ენას: ბერძნულს, რუმინულს, ძველ სლავურს, არაბულს, თურქულს, გათვითცნობიერებული იყო თეოლოგიაში, ლიტერატურასა და ბუნებისმეტყველებაში. იგი დაჯილდოებული იყო საოცარი ნიჭით, ბრწყინვალედ ფლობდა ხელოვნების ყველა დარგს, განსაკუთრებით მხატვრობას, გრავირებას, მოჩუქურთმებას, ქსილოგრაფიას. ცნობილი იყო, როგორც შესანიშნავი კალიგრაფი, დახელოვნებული ხეზე მჭრელი და ნიჭიერი მოქანდაკე. ის იყო რეფორმატორი სალიტერატურო რუმინული ენისა, ბრწყინვალე მწერალი და აღიარებული ორატორი. ანთიმოზ ივერიელმა სიცოცხლე შესწირა მეორე სამშობლოდ ქცეულ ვლახეთის გათავისუფლებას თურქთა და ფანარიოტთა უღლისაგან. ცნობები ამ საოცარი ადამიანის სიყრმისა და სიჭაბუკის შესახებ მწირადაა შემონახული. ცნობილია, რომ ის იყო სამცხე-საათაბაგოს მკვიდრი. მრავალმხრივი ნიჭით დაჯილდოებული ჭაბუკი არჩილ მეფეს ახლდა რუსეთში და დიდად ეხმარებოდა ქართული სტამბის ჩამოყალიბებაში. საქართველოში დაბრუნებული ანთიმოზი კავკასიელმა მთიელებმა შეიპყრეს და მონად გაყიდეს. ტყვეობიდან ის გამოისყიდა იერუსალიმის პატრიარქმა დოსითეოსმა.

საპატრიარქოში ყოფნის პერიოდი ანთიმოზმა თავისი განათლებისა და ოსტატობის სრულყოფისათვის გამოიყენა. უკვე სახელგანთქმული მხატვარი, გრავიორი და კალიგრაფი დაახლოებით 1690 წელს ვლახეთის მეფის, კონსტანტინე ბრინკოვიანუს მიწვევით ვლახეთში წავიდა. ანთიმოზი ვლახეთში ჩასვლისთანავე სათავეში ჩაუდგა სასტამბო საქმეს. ბეჭდვითმა საქმიანობამ მთელს ქვეყანაში არნახული გაქანება ჰპოვა და უმაღლეს დონეს მიაღწია. ყოველივე ამის სულისჩამდგმელი, ორგანიზატორი და ამაგდარი იყო საქართველოდან გადახვეწილი ქართველი ოსტატი, რომელიც ყველგან და ყველაფერში ხაზს უსვამდა თავის ქართულ წარმომავლობას და აღნიშნავდა, რომ „ძირით ქართველი" იყო. ანთიმოზ ივერიელმა შეძლო გადაექცია ვლახეთი მართლმადიდებლობის ცენტრად, რომელიც მთელ ქრისტიანულ აღმოსავლეთს წიგნებით კვებავდა. 1694 წელს ანთიმოზი დანიშნეს სნაგოვოს მონასტრის წინამძღვრად. მან აქ საფუძველი ჩაუყარა ახალ სტამბას. 1696 წელს სნაგოვოს სტამბაში დაიბეჭდა „ღვთისმსახურების წესი 21 მაისს, დღესა წმიდანთა განდიდებისა". მას ხელს აწერს იპოდიაკონი მიხაილი, შემდგომში ცნობილი პირველი ქართული სტამბის გამმართავი მიხეილ იშტვანოვიჩი. 1705 წელს ანთიმოზს, „რჩეულს ვლახეთის რჩეულ წინამძღვართა შორის", ხელი დაასხეს რიმნიკის ეპისკოპოსად, ხოლო 1708 წელს უნგრო-ვლახეთის მიტროპოლიტად. ანთიმოზის მიტროპოლიტად დადგინება მთელი ქვეყნისთვის უდიდესი ბედნიერება იყო. ამ ფაქტთან დაკავშირებით ერთ-ერთი მონასტრის წინამძღვარი წერდა: „მოვიდა დიდი ადამიანი ვლახეთის მიწაზე, მოიტანა სინათლე ღვთაებრივმა ანთიმმა, უნგრო-ვლახეთის იერარქმა, შვილმან ბრძენ ივერთა მოდგმისა. ღმერთმა იგი დააჯილდოვა სიბრძნის უშრეტი წყაროთი, რათა მას მოემოქმედებინა კეთილი საქმენი და თავისი სტამბით მოეტანა სარგებლობა ხალხისთვის ამქვეყნად". წმიდა ანთიმოზის უშუალო ხელმძღვანელობით ვლახეთში 20-ზე მეტი ეკლესია-მონასტერი აიგო, მათგან განსაკუთრებით აღსანიშნავია „ყოველთა წმიდათა" მონასტერი ქალაქ ბუქარესტის ცენტრში. ტაძრის მთავარი შესასვლელის მუხის კარი და ქვაზე ამოტვიფრული ქართული ორნამენტები თვით ანთიმოზ ივერიელმა შეასრულა. მიტროპოლიტმა ტიპიკონიც შეუდგინა ყოველთა წმიდათა მონასტერს. ანთიმოზი გადამწყვეტ მნიშვნელობას ანიჭებდა მონასტრის დამოუკიდებლობის საკითხს, სახელდობრ, მან ყოველთა წმიდათა მონასტერი ბერძნული ეკლესიისგან დამოუკიდებლად გამოაცხადა. მიტროპოლიტად დადგინების დღიდან წმიდა ანთიმოზმა დაუცხრომელი ბრძოლა დაიწყო ვლახი ხალხის განთავისუფლებისათვის უცხოელ დამპყრობთა ჩაგვრისაგან.

პირველსავე დღეს მრევლის წინაშე წარმდგარმა ანთიმოზმა თქვა: „მართლმადიდებლობა თქვენ შეინარჩუნეთ წმიდად და შეუბღალავად, მიუხედავად იმისა, რომ გარშემორტყმულნი, შებოჭილნი ხართ უცხო ხალხთა ძალმომრეობით და განიცდით აურაცხელ გასაჭირსა და უბედურებას, რაც ყოველთვის გამომდინარეობს იმათგან, ვინც თვითნებურად ბატონობს ამ მიწა-წყალზე. თუმცა მე ვიყავი უღირსი და უმცროსი სხვათა შორის, ვითარცა დავითი იყო უმცროსი თავის ძმებს შორის, ღმერთმა არ შეხედა ჩემს სიღარიბეს და უცხოელობას. დაე, თქვენთან ერთად მე თავს გადამხდეს ყოველგვარი გასაჭირი, რასაც გვარგუნებს ჩვენ დრო და ჟამი". მისი სიტყვები წინასწარმეტყველური აღმოჩნდა. 1714 წელს თურქებმა სიკვდილით დასაჯეს ვლახეთის მთავარი კონსტანტინე ბრინოკვიანუ, ხოლო 1716 წელს - უკანასკნელი ვლახელი მთავარი სტეფანე კანტაკუზენი და სამეფო ტახტზე აიყვანეს ფანარიოტი ნიკოლო მავრიკორდატი, რომლის მთელი საქმიანობა მიმართული იყო თურქეთის ინტერესების დასაცავად ვლახეთში. ამ მძიმე დღეებში ანთიმოზ ივერიელმა თავის გარშემო შემოიკრიბა ვლახელ ბოიართა ჯგუფი, რომლის მიზანი იყო გაენთავისუფლებინა ვლახეთი როგორც თურქთა, ასევე ფანარიოტთა ბატონობისაგან. კონკრეტული ღონისძიებებიც დაისახა, მაგრამ ნიკოლო მავროკორდატიმ ანთიმოზს უბრძანა, ნებაყოფილობით უარი ეთქვა მიტროპოლიტობაზე. ანთიმოზმა კატეგორიული უარი შეუთვალა. მაშინ მავროკორდატიმ დახმარებისათვის კონსტანტინეპოლის პატრიარქ იერემიას მიმართა. ეპისკოპოსთა კრებამ, რომელსაც არც ერთი რუმინელი სასულიერო პირი არ ესწრებოდა, „შეთქმული და რევოლუციისკენ წამქეზებელი მეამბოხე" ანთიმოზი შეაჩვენა, განკვეთა ეკლესიიდან და გამოაცხადა ყოველივე სამღვდელო „ღირსებაახდილად", მაგრამ ნიკოლო მავროკორდატისათვის საკმარისი არ აღმოჩნდა ანთიმოზ ივერიელის უნგრო-ვლახეთის მიტროპოლიტობიდან გადაყენება, ამიტომ გადაწყვიტა, მოეშორებინა ვლახეთიდან. მან მიაღწია იმას, რომ წმიდა ანთიმოზი საბოლოოდ გააძევეს სინას მთაზე, წმიდა ეკატერინეს მონასტერში. რუმინელი ხალხის ერთგული და მოსიყვარულე მიტროპოლიტი შუაღამისას გაიყვანეს ქალაქიდან, რადგან მოსახლეობის მღელვარების შეეშინდათ, მაგრამ სინას მთამდე ანთიმოზ ივერიელს არ მიუღწევია. გალიპოლიის მახლობლად, ადრიანოპოლზე გამავალი მდინარის, დულჩიას ნაპირზე თურქმა ჯარისკაცებმა ასო-ასო აკუწეს ანთიმოზ ივერიელი და მისი წმიდა ნაწილები მდინარეში გადაყარეს.

ასე დამთავრდა სიცოცხლე კიდევ ერთი ქართველი წმიდანისა, რომელმაც მთელი თავისი დაუშრეტელი ცოდნა, ნიჭი, ენერგია ვლახი ხალხის სულიერი გაძლიერებისა და ეროვნული კულტურის აღორძინების საქმეს მოახმარა. 1992 წელს რუმინეთის ეკლესიამ ანთიმოზ ივერიელი წმინდანად შერაცხა და მისი ხსენების დღედ დააწესა 14 (27) სექტემბერი, წმიდანის გარდაცვალების დღე. ქართული ეკლესია მის ხსენებას 13 (26) ივნისს აღნიშნავს.

ნიკოლა ტესლა – უდიდესი მეცნიერი

Vicellous — Fri, 12 Oct 2012 20:09:54 GMT

ნიკოლა ტესლა – ადამიანი, რომელიც აზროვნებით რამდენიმე საუკუნით უსწრებდა დროს :)

ნიკოლა ტესლა დაიბადა 1856 წლის 10 ივლისს ხორვატიაში. ის განსაკუთრებით ცნობილია რევოლუციური აღმოჩენებით ელექტრომაგნეტიზმში. ტესლას შექმნილ პატენტებზეა დაფუძნებული დღევანდელი ელექტრული გაყვანილობები, ელექტრული ძრავები, ელექტრომობილები და ზოგადად ელექტროენერგია. მის მიერ ჩატარებული თეორიული სამუშაოები იქცა თანამედროვე მოწყობილობათა უმრავლესობის საფუძვლად და მრეწველობითი რევოლუციის წინაპირობად. ტესლას დროის ადამიანები მას თვლიდნენ ადამიანად, რომელმაც XX საუკუნე გამოიგონა.

ადრეული წლები

ტესლას მამა, მილუტინ ტესლა, სერბი მართლმადიდებელი მღვდელი იყო, დედა კი, დიუკა მანდიკი, დიასახლისი. ტესლამ განათლება ავსტრიის პოლიტექნიკურ უნივერსიტეტში მიიღო. პირველად საბუთები ფიზიკა-მათემატიკაზე შეიტანა, თუმცა მალე ელექტროობით დაინტერესდა. მან კარიერა 1881 წელს დაიწყო. თავიდან ის მუშაობდა ბუდაპეშტის სატელეფონო კომპანიაში ელექტროინჟინრად. სწორედ იქ მოუვიდა თავში აზრად მოძრავი მაგნიტური ველის შექმნა.

მან თავისი მეგობრის თანდასწრებით ჯოხის დახმარებით დახაზა მიწაზე უხეში გეგმა.

ამის შემდეგ ტესლა "Continental Edison Company”-ში მუშაობდა, სადაც გენერატორებს აწყობდა.

მოღვაწეობა აშშ-ში
1883 წელს სტრასბურგში ყოფნისას ნიკოლა ტესლამ დაამზადა ელექტროძრავის უხეში ვარიანტი, თუმცა წარმატებით ამუშავდა. მეცნიერი აღფრთოვანებული იყო, მაგრამ სამწუხაროდ მისი გამოგონებით არავინ დაინტერესდა. მაშინ მან გადაწყვიტა აშშ-ში გამგზავრებულიყო და იქ ეცადა ბედი. მისი დიდი სურვილი იყო, ენახა ასევე უდიდესი გამომგონებელი, თომას ედისონი.
1884 წელს ტესლა აშშ-ში ჩავიდა და ედისონის მეგობარს, მეცნიერ ჩარლზ ბეჩელორის სთხოვა, მასთან შეეხვედრებინა. საუბრის შემდეგ ბეჩელორმა ასეთი რამ მისწერა ედისონს:
- დღევანდელობაში მე ორ დიდ ადამიანს ვიცნობ. ერთი შენ ხარ და მეორე ახალგაზრდა მეცნიერი ნიკოლა ტესლაა, რომელსაც შენი ნახვა სურს.
ნიუ-იორკში ტესლამ 59 წელი გაატარა. ნიუ ჯერსის ლაბორატორიაში მუშაობისას მან ედისონის დამზადებული გენერატორები დახვეწა და გააუმჯობესა.

დაპირისპირება ედისონთან

მალე ორ გენიოსს დაპირისპირება მოუვიდა. ეს დაპირისპირება კი ბრძოლაში გადაიზარდა. საქმე ეხებოდა მუდმივ და ცვლად დენს. ტესლა ამტკიცებდა, რომ ატლანტის სანაპიროზე აშენებულ მუდმივი დენის სადგურებს დიდი სარგებელი არ მოჰქონდა და ცვლადი დენი უკეთესი იქნებოდა. ედისონის ლამპები, რომლებიც მუდმივ დენზე მუშაობდნენ, ძალიან სუსტი იყო. სისტემა არ ვარგოდა, რადგან შორ მანძილზე დენის სადენებით გადასაცემად მაღალი ძაბვა იყო საჭირო, გაყვანილობები კი მაღალ ძაბვას ვერ უძლებდა. გამართულად რომ ემუშავა, საჭირო იყო ყოველ 3 კმ-ში ელექტროსადგურები დაედგათ.
ამისგან განსხვავებით, ტესლას შემოთავაზებული ცვლადი დენი წამში 50-60-ჯერ იცვლიდა მიმართულებას და მოწყობილობები თავისუფლად გაუძლებდნენ მაღალ ძაბვას. ენერგიის დანაკარგიც ძალიან უმნიშვნელო იყო მუდმივი დენისგან განსხვავებით. მომავალი ცვლად დენს ეკუთვნოდა.
ტესლამ შექმნა ცვლად დენზე მომუშავე გენერატორები, ძრავები და ტრანსფორმერები. დაამზადა 40 პატენტი. ეს გამოგონებები შეიძინა ამერიკელმა ინჟინერმა ჯორჯ ვესტინგჰაუსმა და განაცხადა, რომ ამერიკა ტესლას სისტემით უნდა განათებულიყო. ედისონს არ სურდა ძალაუფლების დაკარგვა, თუმცა გვიანი იყო. უკვე დაწყებული იყო ომი AC-სა(ცვლადი დენი) და DC-ს(მუდმივი დენი) შორის. ვესტინგჰაუსი ტესლას მხარეს დადგა, ამიტომ ფაქტიურად ედისონი დამარცხებული იყო – ომში პროგრესმა გაიმარჯვა.

ტესლას მიღწევები
1886 წელს ტესლამ დააარსა საკუთარი კომპანია "Tesla Electric Light & Manufacturing”. მან ბევრი ინვესტორისგან მიიღო ფინანსური მხარდაჭერა.
1888 წელს მეცნიერმა გამოქვეყნა ნაშრომი თავისი გამოგონებების შესახებ და სახელად უწოდა "ალტერნატიულ ენერგიაზე მომუშავე ძრავებისა და ტრანსფორმერების ახალი სისტემა”. ამ ნაშრომით ისე აღფრთოვანდა ჯორჯ ვესტინგჰაუსი, რომ ლაბორატორიაში ეწვია მას. იქ ნანახმა კი აღაფრთოვანა – ტესლას აგებული ჰქონდა მთელი სისტემა ცვლად დენზე, რომელიც მოიცავდა გენერატორებს, ტრანსფორმერებს და ძრავას.

1893 წელს ჩიკაგოში მეცნიერმა საზოგადოება შოკში ჩააგდო, როცა ცვლადი დენის ძალის დემონსტრირება მოახდინა. მე-20 საუკუნეში ცვლადი დენი ჩვეულებრივი მოვლენა გახდა.
1895 წელს მეცნიერმა დააპროექტა პირველი ჰიდროელექტროსადგური ნიაგარის ჩანჩქერთან. ამ აღმოჩენამ მთელი მსოფლიოს პრესა მოიარა და ტესლა გმირად შერაცხეს.

აღმოჩენები
ტესლას ბევრ გამოგონებას დღესაც არ აქვს ანალოგი. 1891 წელს მან შექმნა სპეციალური სპირალი, რომელიც დღესაც უცვლელი სახით გამოიყენება რადიოსა და ტელევიზორის დეტალებში. ამავე წელს ტესლა აშშ-ს მოქალაქე გახდა.
მისი დაპოექტებული ცვლად დენზე მომუშავე ძრავა ყველა დროის უდიდესი გამოგონებების ათეულშია შესული.
მისი შექმნილ-დაპროექტებულია:
* მოციმციმე სინათლე
* ლაზერული გამოსხივება
* რადიო კომუნიკაციები
* ელექტრული ენერგიის უმავთულო გადაცემა
* დისტანციური კონტროლი
* მარტივი რობოტები
* ტურბინები
* ვერტმფრენის ვერტიკალურად აფრენა
და მრავალი სხვა.

სიცოცხლის განმავლობაში მან 700-მდე პატენტი დაამზადა. განსაკუთრებით დაინტერესებული იყო მზისა და წყლის ენერგიის გამოყენებით. ბიძგი მისცა საპლანეტათშორისო კომუნიკაციებს და ხელოვნურ თანამგზავრებს.

1896 წელს პრესაში დაიბეჭდა ტესლას აღმოჩენის შესახებ, რომელიც იქს-სხივებს ეხებოდა. ზუსტად იმ დროს პროფესორმა რენტგენმაც ანალოგიურ აღმოჩენაზე გააკეთა განაცხადი. თუმცა ტესლას არ უცდია მასთან ბრძოლა და პირველობა დაუთმო. დღეს მიღებულია, რომ იქს-სხივების აღმომჩენია ვილჰელმ რენტგენი 1895 წლის ნოემბერში.

ტესლა განაგრძობდა მუშაობას ელექტროენერგიაზე და ენერგიის ალტერნატიულ წყაროებზე. მან შექმნა ვაკუუმის მილი, რომელიც სინათლეს გამოყოფდა. დღეს ეს მილი ფოტოაპარატებში გამოიყენება.

1896 წელს ტესლამ გამოაქვეყნა ცნობები ახალი აღმოჩენის, რადიოს შესახებ. მან დახაზა სქემატური დიაგრამები და ძირითადი ელემენტები. იმავე წელს რადიოტალღების მიღება-გაშვების სისტემაც აღწერა. ტესლას გამოგონებებზე დაყრდნობით, იტალიელმა მეცნიერმა მარკონიმ 1901 წელს ბრიტანეთსა და კანადას შორის უსადენო კავშირი დაამყარა, რისთვისაც 1909 წელს ნობელის პრემია აიღო. მოგვიანებით სისტემა დახვეწეს მეცნიერებმა მაქსველმა და ჰერცმა. თუმცა ძირითადი პრინციპები უცვლელი დარჩა.

1943 წელს აშშ-ში მარკონის გამოგონება ყალბად ცნეს და ტესლას მიაკუთვნეს. მათი თქმით, მარკონის არაფერი არ შეუცვლია ტესლას ტექნოლოგიებში. ამიტომ რადიოსა და უკაბელო კავშირის შექმნელად ტესლა დაასახელეს.

1900 წელს ტესლამ კიდევ ერთხელ გააოცა საზოგადოება, როცა 40 კმ-ის დაშორებით 200 ნათურა აანთო კაბელის გარეშე.

1901-1905 წლებში ტესლამ 150 000 დოლარიანი დაფინანსებით ააგო ლაბორატორია, რომელიც უნდა ყოფილიყო რადიოკავშირის პირველი სამაუწყებლო გადამცემი.

მასში მოთავსებული დანადგარი ყოველგვარი კაბელის გარეშე იღებდა და გასცემდა რადიოსიგნალებს დედამიწის ნებისმიერ კუთხეში.

ტესლას გამოგონება ენერგიის უკაბელოდ გადაცემაზე დღეს გამოიყენება საზღვაო ლაინერებში, სამხედრო ხომალდების განადგურებისას, მრეწველობის წინსვლისთვის და მსოფლიოს ერთი კუთხიდან მეორეში კომუნიკაციის დასამყარებლად. ტესლამ წამოაყენა ვარაუდი, რომ ეს იდეა გამოეყენებინათ საპლანეტათშორისო კომუნიკაციებში, თუმცა იმდროინდელი მსოფლიო ამისთვის მზად არ იყო.

პრიზები
1894 წელს კოლუმბიისა და იელის უნივერსიტეტებმა მეცნიერი დააჯილდოვეს საპატიო დოქტორის წოდებით.
1934 წელს ფილადელფიის შტატმა დააჯილდოვა მეცნიერი ჯონ სკოტის მედალით.
ტესლა იყო "ნაციონალური ელექტრული სინათლის ასოციაციის” საპატიო წევრი.
ის აქტიურად თანამშრომლობდა "ამერიკის მეცნიერების წინსვლის ასოციაციასთან”.
1915 წელს "New York Times”-ის განცხადებით, ტესლა და ედისონი გაიყოფდნენ ნობელის პრიზს ფიზიკის დარგში, თუმცა საბოლოოდ არცერთს არ მიუღია. როგორც ამბობენ, ტესლამ განაცხადა უარი, რადგან ედისონთან არ სურდა პრიზის გაყოფა, თანაც მარკონის უკვე მიღებული ჰქონდა იგივე პრიზი.

პირადი ცხოვრების დეტალები
ტესლა შესანიშნავად ფლობდა უცხო ენებს. მან სერბული ენის გარდა იცოდა ჩეხური, ინგლისური, ფრანგული, გერმანული, უნგრული, იტალიური და ლათინური.
მას ჰქონდა უცნაური შიშები და ახირებები. ხშირად ერთი და იმავეს სამჯერ აკეთებდა. სასტუმროში ისეთ ნომრებში ჩერდებოდა, რომლის ნომერიც სამზე იყოფოდა. მეტისმეტად აკურატული და ჰიგიენის დამცველი იყო. ძალიან უყვარდა ცოცხალი არსებები, განსაკუთრებით მტრედები და კატები.

ტესლა არასდროს დაქორწინებულა, სიცოცხლის ბოლომდე ბერბიჭად დარჩა იმის მიუხედავად, რომ ათასობით თაყვანისმცემელი ქალი ჰყავდა გარშემო.

ცნობილია ტესლას ახლო მეგობრული ურთიერთობა საბავშვო მწერალ მარკ ტვენთან.

სიკვდილი
ტესლა 1943 წლის 7 იანვარს გარდაიცვალა ნიუ-იორკის სასტუმროს 3327-ე ოთახში გულის შეტევით.

მისი სურვილით, მისმა მეგობარმა , ხორვატიელმა მოქანდაკემ ივან მესტროვიჩმა დაამზადა მისი გამოსახულება.

საპატიო წარწერაა გაკეთებული ნიუ-იორკის სასტუმროშიც

მეცნიერის გამოსახულება სერბიულ მონეტაზეცაა

ტესლას მონუმენტია ბელგრადში, სერბიაში

2006 წელს იუნესკომ 150 წლისთავთან დაკავშირებით ეს წელი ტესლას წლად გამოაცხადა.

ნოეს საკურთხეველი საქართველოშია

Vicellous — Thu, 11 Oct 2012 20:10:19 GMT

"სახელითა მამისათა და ძისათა და წმინდისა სულისათა თქვენ მოგმართავთ გიორგი იონთა იბერიონი, "ბერთა კლდის” მონასტრის მართლმადიდებლური სულით აღვსილი მსახური და გრაალის წმინდა თასის მცველი ორდენის "ცხრა ძმად” წოდებული თეთრი ძმობის მოძღვარი.
კაცობრიობის ისტორია სრულფასოვნებისაკენ ლტოლვით არის აღსავსე. ამ ლტოლვა-ძიებაში ხშირად ჩნდება "ათვლის წერტილის” პოვნის სურვილი. მაგრამ ნება ღვთისა საიდუმლოა ღვთის მიუწვდომლობის შინაარსით და გამჟღავნდება მისგანვე მიჩნეული საჭიროების მიხედვით, ოღონდ დროის მინიშნების გარეშე. რადგან დრო არ იცის არც ძემ, არც ანგელოზებმა, არც ზენაარის არცერთმა მსახურმა. დროს მხოლოდ მამა ღმერთი განაგებს.
ადამს და ევას ჰქონდათ ბედნიერება უშუალოდ შეხვედროდნენ და დამოძღვრილიყვნენ უფლისაგან, მაგრამ მათგანვე ჩადენილი ცოდვის ფასად ადამიანი მოაკლდა ღმერთთან პირისპირ დგომის უფლებას და შემდგომ მადლს დამოძღვრისას. ამ მადლს კაცობრიობა ღებულობდა და ღებულობს უფლის ბეჭდის მატარებელი ღვთის რჩეული შვილებისაგან, რომელთაც წინასწარმეტყველთ ვუწოდებთ.
საუკუნეების წინათ მცხოვრები წინასწარმეტყველნი დღესაც გვინათებენ სავალს. მრავალი განსულიერებული აზრი, წინასწარმეტყველური ნიშანი და აღმზრდელობითი ტექსტია საღმრთო წიგნებში. ამათგან თითოეული თავის თავში შეიცავს ხილულ და უხილავ მხარეებს სულიერ იერარქიაში მსახურთაგან აღსაქმელ სამოძღვრო სისრულეებს.
ღმერთი საიდუმლოა, სიტყვა საიდუმლოა ... მაგრამ შევეცადოთ თვალი მივადევნოთ წმინდა წერილს და დავაკვირდეთ სად შეაფარა უფალმა დასაბამისეული სიტყვა და საიდუმლო თვისი.
სამოთხიდან განდევნილი ადამი და ევა კაცობრიობის დედ-მამა ხდებიან და მათი მოდგმა სუსტი და ცოდვათაგან დამძიმებული მრავლდება ქუეყანასა ზედა.
წინა ცივილიზაციას ატლანტიდა ერქვა. წარღვნა დაიწყო იმ ცივილიზაციის დაღუპვით. ატლანტიდა, როგორც ცნობილია, ჩაკეტილ ეზოთერულ ქვეყანას წარმოადგენდა, სადაც მეფეებად საიდუმლოებებს ნაზიარები პირები – ატლანტები "ღვთის შვილებად” ითვლებოდნენ. უბრალო, მოკვდავთათვის ეს საიდუმლოებანი სამუდამოდ დაფარული და ამოუხსნელი რჩებოდა. ატლანტები თანდათან უაზნო ერის ქალებს დაუკავშირდნენ, რითაც უფალი განარისხეს და დღეგრძელობა დაკარგეს.
ატლანტთა დაცემა დღითიდღე იზრდებოდა. მათ არ მოინანიეს და ახალი სასჯელი მიიღეს უფლისაგან. ატლანტიდის დაღუპვიდან დღემდე ვარაუდობენ, რომ თორმეტი ათასი წელი გავიდა.
თავს უფლებას ვაძლევ, საკუთარი აზრი გამოვთქვა ატლანტიდის დაღუპვის თაობაზე. "ახალი აღთქმა” უკანასკნელი დღეების (უკანასკნელი ჟამის) შესახებ გვეუბნება, რომ ისინი დაემსგავსებიან წარღვნის პერიოდის უკანასკნელ დღეებს და, კაცობრიობა, წმინდა წერილის თანახმად, მხსნელად მერვე ნოეს მოელის.
ჟამი ნოედან ნოემდე კოსმიურ ციკლს ქმნის. ატლანტიდის დაღუპვა პირველი ნოეს დროს მოხდა.
ნოედან-ნოემდე 7000 წელიწადია. ატლანტიდა მეექვსე ცივილიზაცია იყო. თითოეულში 7X7000 წლიანი ციკლია, დავთვალოთ 7X7000=49000 წელს. ჩვენსას არიული ჰქვია სახელად, ის მეშვიდეა რიგით, ახლა გავამრავლოთ წინა მარაგი შვიდზე 49000X7=343000 წელი. ეს რიცხვი განსაზღვრავს დედამიწაზე გონიერი ადამიანის მოღვაწეობას დღემდე.
იმხანად ცოდვილთა შორის ცხოვრობდა მართალი ნოე, რომელსაც ღვთისაგან დაეკისრა ერის სინანულისაკენ მოწოდების მისია. ბიბლიიდან ვიცით, რომ უფალმა უბრძანა ნოეს აგება კიდობნისა,
რომელიც წყრთობით იზომებოდა, თანაც ჰერმეტიულობის დაცვის მიზნით, ნოეს მშენებლობაში კირი უნდა გამოეყენებინა. კიდობანში თავი უნდა შეეფარებინა ნოეს თავისი ოჯახით, ყველა სახეობის პირუტყვის წყვილსა და ყველანაირი მცენარის თესლს.
გამოთვლების თანახმად, კიდობანი იყო უზარმაზარი ნაგებობა, რომელსაც ქრისტიანთა ენაზე ხსნის ტაძარი ჰქვია. ეს ტაძარი ჭეშმარიტად დედამიწის სულიერი აღმავლობის წერტილია, რამეთუ აქედან გაგრძელდა კაცობრიობისა და, საერთოდ, ყველა სულდგმულის სიცოცხლე.
ვინ იყო ნოე?. მართალი ნოე იყო ძე ადამისა, ძე ღვთისა. ნოე იყო ადამიდან მეათე თაობა სითის შტოში. ნოე რომ შევიცნოთ უნდა ვიცოდეთ ის სულიერ-ფიზიკური მემკვიდრეობა, რომელიც მან წინაპრებისაგან მიიღო. ადამისაგან, რომელიც ქვეყნიერების იდეოლოგიური მამა იყო, ყველა ცოცხალი არსებისათვის სახელის დარქმევაში უფლებამოსილი, უფალმა საიდუმლო ცოდნით მემკვიდრეობა ნოეს გადასცა. ნოე არის ადამის იდეალების დამცველი და სულიერი ცოდნის მემკვიდრე. ნოე მათუსალას შვილიშვილი იყო, ე.ი. მემკვიდრეობით სამეფო წოდებისა. იგი უფლისაგან გამოცხადებას იღებდა და წარღვნის წინა ჟამის წინასწარმეტყველად ითვლებოდა.
ნოეს სამი ძე ჰყავდა – სემი, ქამი და იაფეტი, რომელნიც მასთან ერთად შევიდნენ კიდობანში.
"ნოეს საკურთხეველი საქართველოშია” აცხადებს გიორგი იონთა იბერიონი. ჩვენი აზრით, ეს არც დაუფიქრებელი წამოძახილია, არც აკვიატებული იდეა, რადგან მას ურყევი და კრიტიკას დაუქვემდებარებელი დასაბუთება გააჩნია.
"იბერიონთა საძმოს” აზრით, მსოფლიო წარღვნის დროს ნოეს "ხის” კიდობანი არ გაჩერებულა არარატის მთაზე... და ნოეს საცხოვრისი წარღვნის შემდეგ საქართველოს ერთ-ერთი მთიანი რაიონი უნდა ყოფილიყო. კერძოდ, დღევანდელი ხარაგაულის რაიონში, სოფელ ნუნისის ღვთისმშობლის ეკლესიასთან სამ კილომეტრში მდებარე ხელოვნურად შექმნილი "სამსართულიანი” მთა გამოქვაბული, რომელსაც ადგილობრივი მოსახლეობა "ბერთა კლდეს” ეძახის.
რაც შეეხება მსოფლიო წარღვნის ბიბლიისეულ აღწერილობას, საძმოს წევრებს მიაჩნიათ, რომ იგი მსოფლიო მასშტაბის ეზოთერიაა და მოითხოვს გაეგზოთერირებას.
"ბერთა კლდე” საძმოს წევრთა თქმით, იგივეა, რაც საქომარის მთა, ლაზარს სამარხი, ქაჯეთის ციხე, ოქროს საწმისის სადებელი, ნოეს საკურთხეველი, კიდობანი, საქართველოს გეოგრაფიული ცენტრი (დედამიწის 42 პარალელი) "აღმოსავალი ქვეყნისა” დედამიწის გული.
მთა – გამოქვაბულის ხილული მხარე შეჰყურებს მზის აღმოსავალს. ყველაზე პატარა გამოქვაბულს, რომელიც პირველ სართულზეა, აქვს თითო კარი და სარკმელი. მეორე სართულის გამოქვაბულს, რომელიც შუაშია ასევე თითო კარი და სარკმელი. მესამესას კი ერთი კარი და სამი სარკმელი, რომელთაგანაც ერთი უდიდესია და თაღოვანი. მეორე და მესამე სარკმელი სისწორით ერთმანეთშია შეჭრილი, აძლევს რა გამოქვაბულს მთლიან სახეს და ყოფს "ბერთა კლდეს” ორ სართულად და თუ გამოქვაბულს განვიხილავთ ცალ-ცალკე, სიმაღლეში კვეთის მიხედვით, იგი სამსართულიანია. რა ვიცით ამის შესახებ ბიბლიით? – "შეკრებულჰყო კიდობანი და წყრთეულად შეასრულო იგი ზედა კერძო, ხოლო კარი კიდობნისა ჰქმნე იგურდივ ქვეყნად საყოფელად, ორ სართულებად და სამ სართულებად ჰყო იგი” (დაბ.6.16).
საძმოს წევრის გივი ალაზნისპირელის შეკითხვაზე, თუ რა მიზეზით ამბობს გიორგი რომ ნოეს კიდობანი იყო ქვის, იონთა იბერიონი უპასუხებს ციტატით ბიბლიიდან: "და თქუა უფალმან ღმერთმან ნოეს მიმართ: ჟამი ყოვლისა კაცისა მოიწია წინაშე ჩემსა, რამეთუ აღივსო ყოველი ქუეყანა უსამართლოებითა მათგან. და აჰა, განვხრწნი მათ და ქუეყანასა. იქმენ უკუე თავისა შენისა კიდობანი…... და მოჰკირო იგი შინათ და გარეთ კირითა” (დაბ.6; 13,14). "ძელთაგან ოთხკედელთა” ნიშნავს არა ხის ძელებისაგან შემდგარ კედლებს, არამედ უკვე კედლებს მთლიანობაში, რომლებიც საყრდენია გარკვეული სტიქიის სივრცეში. წინააღმდეგ შემთხვევაში, თუ დავუშვებთ, რომ კიდობანი იგებოდა ჰაერის სტიქიაში, მას დასჭირდებოდა თორმეტი ძელი სივრცის შემოსასაზღვრად, რომლებიც იქნებოდნენ კუბის წახნაგები. თუ კედლები დამზადებული იყო რომელიმე მასალისაგან, მაშინ საჭირო იქნებოდა ექვსი კედელი, რათა სივრცე სრულქმნილიყო კიდობნად.
გამოვრიცხავთ წყლის სტიქიას, რადგან შეუძლებლად მიგვაჩნია იმ დროისათვის ასეთი ზომის ხის ნაგებობების აგება, რომ გაეძლო წარღვნისათვის. გამოვრიცხავთ ცეცხლის სტიქიასაც, რადგანაც ცეცხლშიგან შენება არარსია. გვრჩება მიწის სტიქია. განვავრცოთ, კლდეში კვეთა ოთხკედელკვეთით განისაზღვრება (დავაკვირდეთ კვეთის არქიტექტურას). მიწის სტიქიაში ოთხი მხარით იზომება სივრცე. წარმოვიდგინოთ უძირო უჯრა, რომელსაც უკვე გააჩნია ოთხმხრივი საზღვარი, ხოლო თავი და ძირი არა აქვს (ეს იყო განზომილებების ნიშანი). უჯრის ბუდე სამოქმედო არეა. უჯრის ბუდეში ჩასმისას გამოიკვეთება მეხუთე და მეექვსე კედელიც. რაც სივრცის საზღვარსასრულია. დასტურად იმისა, რომ კიდობანი ქვაშია ნაკვეთი, შემდეგი ნათქვამიც კმარა: "მოჰკირო იგი შინათ და გარეთ კირითა” – ნოემ მოკირწყლა კიდობანი ჰერმეტულობისათვის, ქვათა სადუღაბებელი კი მხოლოდ კირი იყო (მთა – კიდობანს დღესაც მკაფიოდ ატყვია დალაგებულ ლოდებს შორის კირით ამოგლესილი ნაპრალები, რომლის შუა ყოვლად შეუძლებელია ნემსის წვერის შეძვრენაც კი, რაც აუცილებლად მიგვანიშნებს გამოქვაბულის ჰერმეტულობაზე).
იმ დროისათვის, როდესაც უფალმა ადამიანთა უკეთურების გამო წარღვნის წყლები მოუვლინა კაცობრიობას, მხოლოდ ერთი კაცი იყო დედამიწაზე მართალი, ღვთის მოშიში და მოსიყვარულე. "ღმერთთან დადიოდა ნოე”. უფალმა არ მიატოვა იგი და სამყაროს შეუნარჩუნა გადარჩენის თესლის აღთქმა: "და თქუა უფალმა ღმერთმან ნოეს მიმართ: შევედ შენდ და ყოველი სახლი შენი კიდობნად, რამეთუ შენ გიხილე მართლად წინაშე ჩემსა ნათესავსა ამას შინა”…...
"და დახშა უფალმან ღმერთმან გარეგნით მისსა კიდობანი. და იქმნა რღუნა ორმეც დღე და ორმეოც ღამე ქუეყანასა ზედა და განმრავლდა წყალი და აღიღო კიდობანი და ამაღლდა ზედა ქუეყანისა”.
……... "და ყოველი რაოდენსა აქუნდა სული სიცოცხლისაი, და ყოველი რაოდენი იყო ხმელსა ზედა, მოკუდა”, მხოლოდ სახელოვანი ბიბლიური პატრიარქის, დღევანდელი კაცობრიობის მამის – ნოეს ოჯახი გადარჩა.
ღმერთს წინასწარ მონიშნული ჰქონდა ნოეს საცხოვრისი. მივადევნოთ თვალი ბიბლიას: "დადგა კიდობანი თუესა მეშვიდესა ოცდაშვიდსა მის თთვსასა მთათა ზედა არარატისასა. ხოლო წყალი მავალი შემცირდებოდა ვიდრე მეათედ თთუემდე და მეთერთმეტესა თთუესა. პირველსა თთვსასა გამოჩნდნენ თავნი მთათანი”.
ათვლის წერტილი ნოეს კიდობნის სამყოფელისა დროში და წარღვნის შინაარსში არარატის მთებია, რომლებიც წყლით იყო დაფარული. ის, რომ ნოეს კიდობნის საბოლოო სამყოფელი არარატის მთები არ არის და რომ იგი მხოლოდ სასაზღვრო ათვლის წერტილია, ზემოხსენებული ციტატიდანაც კარგად ჩანს: "წყალი მრავალი” ნიშნავს იმას, რომ ჯერ მოქმედება წარღვნისა არ არის დამთავრებული. ესე იგი კიდობნის სამყოფელი არ არის განსაზღვრული. გამოჩნდნენ "თავნი მთათანი” ნიშნავს მეორე მოსაზღვრე ათვლის წერტილს – კავკასიონის მთებს, რადგანაც წყალთა კლებისას პირველი ისისნი გამოჩნდებოდნენ დროსა და სივრცეში. ესე იგი, კიდობნის ადგილსამყოფელი კავკასიონისა და არარატის მთებს შორისაა.
ნოესა და მის მეუღლესთან ერთად გადარჩა ყველა მართალი. წარღვნის შემდეგ ნოე საკურთხეველს ააგებს, მსხვერპლს შესწირავს ღმერთს, ვენახს გააშენებს, უფლისაგან მიიღებს გამოცხადებას და წარღვნის შემდეგ პირველ წინასწარმეტყველად მოგვევლინება.
1997 წელი - "X პოზიცია ჰიპერიონი"

ჩვენ ვიცით ვინა ვართ იბერნი!

Vicellous — Wed, 10 Oct 2012 20:10:37 GMT

იოანე ზოსიმეს წერილი „ქებაი და დიდებაი ქართულისა ენისაი" აბსოლუტურად თანმიმდევრობით გვახედებს ჩვენი გენეტიკური წარმომავლობის საკითხში, როგორც იესო ქრისტეს ცნობიერების მატარებელი ერის.

ის წერს:

”დამარხულ არს ენაი ქართული დღედმდე მეორედ მოსვლისა მისისა საწამებელად, რაითა ყოველსა ენასა ღმერთმან ამხილოს ამით ენითა.და ესე ენაი მძინარე არს დღესამომდე, და სახარებასა შინა ამას ენასა ლაზარე ჰრქვიან. და ახალმან ნინო მოაქცია და ჰელენე დედოფალმან, ესე არიან ორნი დანი, ვითარცა მარიამი და მართაი.და მეგობრობაი ამისთვის თქუა, ვითარმედ ყოველი საიდუმლოი ამას ენასა შინა დამარხულ არს,და ოთხისა დღისა მკუდარი ამისთვის თქუა დავით წინაწარმეტყველმან, რამეთუ: წელი ათასი ვითარცა ერთი დღეი.და სახარებასა შინა ქართულსა თავსა ხოლო მათეისსა წილი ზის, რომელ ასოი არს და იტყვის ყოვლად ოთხ ათასსა მარაგსა.და ესე არს ოთხი დღეი და ოთხისა დღისა მკუდარი, ამისთვის მის თანავე დაფლული სიკუდილითა ნათლის-ღებისა მისისაითა.და ესე ენაი, შემკული და კურთხეული სახელითა უფლისაითა, მდაბალი და დაწუნებული, მოელის დღესა მას მეორედ მოსვლასა უფლისასა.და სასწაულად ესე აქუს: ოთხმეოც და ათოთხმეტი წელი უმეტეის სხუათა ენათა ქრისტეის მოსვლითგან ვიდრე დღესამომდე.და ესე ყოველი, რომელი წერილ არს, მოწამედ წარმოგითხარ,ასი ესე წელი ანბანისაი.”

ეს არის გნოსტიკური ხასიათის ძეგლი, ამიტომაც წერს წერილის ბოლოს ავტორი, რომ „ესე ყოველი, რომელი წერილ არს, მოწამედ წარმოგითხარ" ანუ მოწმეს შეუძლია მხოლოდ წაიკითხოს ეს წერილი და ჩაწვდეს მის აზრს რადგან ის დაფარულია და მხოლოდ მოწმეს გაეხსნება.

ახლა დადგა დრო ავხადოთ ფარდა ამ წერილში გადმოცემულ ინფორმაციას.

დამარხული არის ენა ქართული დღემდე მეორედ მოსვლისა საწამებლად ( აქ ენა ნიშნავს ენასაც და ერსაც ) ანუ ასამაღლებლად, სადიდებლად, რათა ყოველი ენა ღმერთმა ამ ენით უნდა ამხილოს, გახსნას მასში ჩადებული ჭეშმარიტებები.ეს ენაი მძინარე არს დღესამომდე და სახარებასა შინა მას ლაზარე ჰქვიან ( ქართულ ენას და არა რომელიმე სხვა ენას ).

„და ახალმან ნინო მოაქცია და ჰელენე დედოფალმან, ესე არიან ორნი დანი, ვითარცა მარიამი და მართაი.ტექსტის ამ ნაწილში საჭირო გახდა დალაგება აზრის, რომ გაგვეგო, რადგან ის განგებ იყო დაულაგებლად დაწერილი. თავი და ბოლო პირველად წავიკითხე, დანარჩენი გადავაბი და ტექსტის ეს ნაწილი აზრობრივად გაიმართა.„ახალმან დედოფალმან ნინო მოაქცია და ჰელენე"მანამდე ტექტში გაუგებარი იყო „ახალი".

ახლა დადგა დღის წესრიგში ვინ იყო ახალი დედოფალი და მივაკვლიე მცხეთურ ხელნაწერებში, რომ ნანა დოდოფალია ახალი დედოფალი რადგან ის მეორე ცოლია მირიან მეფის.

ახლა დავადგინოთ რისთვის მოდიოდა წმ. ნინო მცხეთაში. ფეხშიშველად მოდიოდა ის, იმიტომ რომ იესო ქრისტეს კუართია მცხეთაში დამარხული, ეს მოწიწება იყო. მაყვალნარში ოთხი წელი იჯდა ის. მაყვალნარი ეკალბარდია ტკბილი ნაყოფით, ეს სიმბოლოა სწავლის, ცოდნის. ოთხი წელი მაყვალში ჯდომა სიმბოლოა სწავლის ხანგრძლივობის.

„წმ. ნინომ მოარჩინა ავად მყოფი მირიან მეფე და ნანა დედოფალი".
ავადმყოფობა უხასიათობაა და არა სნეულება. მასწავლებელი უხასიათოდ მანამდეა, სანამ მოსწავლეს არ ნახავს, ავად არის და ვერ ისვენებს. როდესაც მოსწავლე გამოჩნდა ნინოს სახით, მირიანმა თქვა:

„რა ღვთისხიანერია" ე.ი. ნინო მოსწავლის მონაცემების მატარებელი აღმოჩნდა და მასწავლებლებიც მორჩნენ ავადმყოფობას, დამთავრდა მათი უხასიათობაც.მართლმადიდებლური ცოდნის მიღების შემდგომ წმ. ნინოს მისია გახდა რომ მოექცია ქართველი ერი ( მოქცევა გაქცეულის მობრუნებაა, მაგ. ზღვის მოქცევა )ხაზს ვუსვამ მართლმადიდებლობას, რადგან ქართულ ენასა და ანბანში დევს იესო ქრისტეს გზა და ეს არის ჩვენი კონსტიტუცია, ღვთის შვილთა!რადგან ნინო და ჰელენე იყვნენ ორივე კაბადოკიელი მესხები, მიიღეს ცოდნა ნანა დედოფლისგან, რადგან ისიც კაბადოკიელი მესხი გახლდათ.მაშასადამე მართლმადიდებლობა ქართველთ, ანუ იბერთ კონსტიტუციაა! იხ. წიგნი „გრაალი ხე შემეცნებისა" ( რაულ მამალაძე ) ქართულ ანბანში დევს იესოს გზა და იოანე ზოსიმეც გვეუბნება ლაზარე ქართული ენაა და რომ ის მეგობარია იესო ქრისტესი და რომ „შემკული და კურთხეულია სახელითა უფლისაითა" : ლაზარე და იესო ერთსახოვანია ამ წერილში.

„ამისთვის მის თანავე დაფლული სიკუდილითა ნათლის-ღებისა მისისაითა.და ესე ენაი, შემკული და კურთხეული სახელითა უფლისაითა, მდაბალი და დაწუნებული, მოელის დღესა მას მეორედ მოსვლასა უფლისასა.და სასწაულად ესე აქუს: ოთხმეოც და ათოთხმეტი წელი უმეტეის სხუათა ენათა ქრისტეის მოსვლითგან ვიდრე დღესამომდე."განვიხილოთ ტექტის ეს მონაკვეთი. რადგან ლაზარე ანუ ქართული ენა ნათლისღებული ენაა, თვითონ დაიფლო თავის თავი რადგან შევედით კალი იუგას ხუთი ათას წლიან დროში და ეს ენა ანუ ცოდნა ( ქართულ ენასა და ანბანში დევს ჭეშმარიტი ცოდნა ) უნდა დაფარულიყო მის აღადგომამდე.იესო ეუბნება ლაზარეს და მართას: ლაზარე არ მომკვდარა და აღადგება. მართლა პასუხობს: "ვიცი აღსდგება აღადგომის ბოლო დღეს.”შემდეგ უწერია ავტორს წერილის ბოლოს: „სასწაულად ესე აქუს: 94 წელი უმეტეს სხუათა ენათა, ქრისტეს მოსვლიდან ვიდრე დღესამომდე".

და ბოლოს:

„ასი ესე წელი ანბანისაი"და აქ ნამდვილად სასწაული მოაქვს ამ ინფორმაციის სახით.ე.ი. 100x(წ=4000)=400000-ს და ვღებულობთ ფანტასტიკურ ციფრს, რომელიც ადასტურებს ჩვენი ( იბერიული მოდგმის ) ატლანტების შთამომავლობას ანუ ჩვენ ღვთის შვილობას, ორიონელობას ანუ მონადირის ამირანის მამის შემოსვლას დედამიწაზე!მეცნიერი შოთა ხვედელიძე ამტკიცებდა, რომ ატლანტიდა კავკასიის ტერიტორიაზე მდებარეობდა და ბერძნებმა ის გააყალბეს, სხვანაირად გადმოსცეს. შავი და კასპიის ზღვები ადრე ერთიანი იყო და ჩრდილო კავკასიას ესაზღვრებოდა. ბერძნებმა კავკასიაში ატლანტიდის რეალური არსებობა დაფარეს და სხვაგვარი მითები შეთხზეს.

მივყეთ თანმიმდევრულად:

სიტყუა წ-ელი ნიშნავს, რომ 4000-ველით რათა „წ" ( წილი) ასობგერის რიცხვითი მნიშვნელობა 4000-ია.მაგრამ ელი-ს რიცხვითი მნიშვნელობაა ე=5; ლ=30; ი=105+30+10=4545 წმიდა ციფრების ჯამია და აბსოლუტის აღმნიშვნელი.1+2+3+4+5+6+7+8+9=45=4+5=9ქართულად დაცხრა ნიშნავს სრულყოფას.რიგითი ჯამი ელი-ს არის ე=5; ლ=12; ი=10ჯამი გვიხსნის კიდევ ერთ ინფორმაციას, რომ 4000 იმიტომ ველით, სრულყოფა ხდება. (45)=(9) დაცხრობა შინ მისვლით ტახტთან ანუ მამასთან.5+12+10=2727-დე ასო ბგერა ანბანში არის „შინ" ანუ შინ მისვლას ველოდებით მამასთან. მამა რიგობით 13+1+13+1=28„ჩინი" 28-ე ასობგერა ტახტია და მას ასომთავრულში ტახტის ფორმა აქვს – „Ⴙ" ე.ი. იბერი არის მწყემსი და ელის ტახტზე ასვლას!მაშასადამე თუ 94 წლით უმეტესია ჩვენი ენა სხვა ენებზე, ჩვენი ანბანი კი ასი წლისაა, ამით დგინდება დაფარული ხანი ენისა, ანუ ანბანისა. ასი უნდა გავამრავლოთ წილზე, მისი რიცხვითი მნიშვნელობა 4000 – ია.100 x 4000 = 400 000ფანტასტიკური ციფრი მივიღეთ მართლაც სასწაულია.ახლა მოვიშველიოთ ატლანტთა მატიანის საწყისი მიწაზე, ისიც 400000 წელი მიმდინარეობდა, სანამ წარღვნა არ მოხდა. რამდენი დამთხვევაა არა?!ვნახოთ 94 წლით მეტი რატომ არის სხვა ენებზე ქართული ენა.94×4000=376000და გამოვაკლოთ ჩვენს წლოვანებას 400000-376000=24000ხელდასხმული მატიასი დე სტეფანო, რომელიც არის ინდგო ამტიკებს, რომ ადამი შექმნილია 24000 წლის წინ.კიდევ ერთი დამთხვევა ჩვენ ინფორმაციასთან!მაშასადამე ჩვენ, იბერიელები, სამყაროსთან აბსოლუტურ წილში გასვლას ველით რომელიც 4000 წლის თავზე უნდა მოხდეს, მანამდე კი მწყემსი უნდა გამოჩნდეს.ნეტავ ვინ არის ეს კეთილი მწყემსი? ეს მწყემსი მესხები ( მოსხები ) არიან, მომავლის სხივი ანუ (ნათელი);დღევანდელი მესხები, ანუ მე – სხვივოსანი ვარ, მომავლის სხივი.მესხებმა უნდა მწყემსონ იბერიელები, ( ი+ბ = 12 ანუ იბ-ერი, 12 – ერი ). ანუ მესხები თორმეტი იბერიული ტომის მწყემსები არიან.რატომ არის მესხი მწყემსი? ისმება კითხვა.ჩვენ წიაღში შეიქმნა ადამი, ჩვენი ანუ ატლანტების ხელი ამაში რა თქმა უნდა ურევია. უმაღლესი ცნობიერების საძმოს ( სირიუსელების, ნებირუს მკვიდრების, ვენერიანელების ) დახმარებით შექმნილია ჯერ პირველი, შემდეგ მეორე ადამი.ვანის გათხრებისას შუმერულ ფირფიტებზე აღმოაჩინეს წარწერა სადაც წერია, რომ „მდინარე ენგურს ჩამოაქვს სიცოცხლე და ის განფენს დედამიწაზე".ბიბლიური შესაქმისი და ედემი აღწერის მიხედვითაც დასტურდება რომ კავკასიაშია. ( „ედემი აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთითაა" ანუ ისრაელიდან აღმოსავლეთით და ჩრდილოეთით ნამდვილად არის კავკასია! )დედამიწაზე დარჩა ნოეს (როგორც დროების) სამი შვილი, ძმები: ქამი, სემი იაფეტი.ქამი ემსახურება იაფეტს და სემს, იაფეტი ცხოვრობს სემის კარავში. იაფეტი შეასრულებს მისიას დედამიწაზე და დატოვებს, როცა დამწყემსავს კაცობრიობას და ასწავლის, ნათელს მოჰფენს. იბერიულ მოდგმას მწყემსავს იაფეტიდები, ამიტომ არის იბერიული მოდგმა დომინანტი კაცობრიობაში.ჩვენი მწყემსობა მტკიცდება იმითაც, რომ იაფეტი ატლანტია და ის მამაა ( მონადირე ) პრომეთესი ანუ ამირანის და დედა კლიმენაა ( დალი ).

მაშ თუ ჩვენ ამირანის შთამონავლობა ვართ, ანუ მონადირის, რომელიც არის ცის თაღზე ორიონი, თან: სახე; სახელი; სახლი და სახელმწიფო იწყება სახ-ით რაც ეგვიპტურად არის ორიონის დაფარული სახელი ( იხ. მამუნას „ზოდიაქალური მისტერიები" ) ე.ი. ჩვენ ორიონელის სახე, სახლი და სახელმწიფო ვართ. ჩვენ ადამის ერთ-ერთი შემქმნელები ვართ.იბერის მწყემსი, მესხია, საიბერიოს მწყემსი.დავაკვიდრდეთ!

ბიბლიაში წერია „მოდი შევქმნათ ადამი და ღმერთმა შექმნა ადამი"ატლანტებმა ( ორიონელებმა ) უმაღლესი ცნობიერების საძმოსთან ერთად, მათი დახმარებით შექმნეს ადამი. ადამი როგორც ღვთის ხატი, როგორც სახე ჭეშმარიტებისა.„და სასწაულად ესე აქუს…"მართლაც რომ სასწაულია და ვიცით რომ ჩვეულებრივად მივიღებთ ამას, რათა ყველანი ქვეცნობიერად ვგრძნობთ, რომ ადამის შვილები კი არა არამედ აქ მწყემსად ვართ, მესია ვართ დედამიწაზე!მი – მიწის სინონიმია. მიწიერის, მიწის ნოფორმაციის მომყოლია და მე-ს-ია მეს (45) „მ" რიცხვითი მნიშვნელობით 40-ია და „ე"=540+5=მე-ს=45 (აბსოლუტს!)მესია ციური ჭეშმარიტი ინფორმაციის, ცოდნის მომტანია, ანუ უმაღლესი ცნობიერებისა, რომელიც მხოლოდ ამ ენით ითქმის!ასე დამალეს და გააყალბეს ჩვენი ჯიშის ისტორია.ბიბლია, იბერიელთა ისტორიას მოგვითხრობს და ის გადააკეთეს ჩვენი ნებით. მაგრამ დადგა ხანი ჩვენი გაღვიძების და აღორძინების – აღადგომისა!ამ ენით გითხარით მე ეს!ამ ენით მოხდება განკითხვა!აკადემიკოსი რაულ მამალაძეეროვნული აკადემიის ნამდვილი წევრი13.07.12დანართიჰეგელი გონის ფილოსოფიაში წერს:"მხოლოდ კავკასიელ ხალხში აღწევს სული თავის აბსოლუტურ მთლიანობას, ერთიანობას საკუთარ თავთან, აბსოლუტურ დამოუკიდებლობას…აღწევს თვითგამორკვევას, თვითგანვითარებას და ამით წინ მიჰყავს მსოფლიო ისტორია… მსოფლიო ისტორიაში პროგრესი მხოლოდ კავკასიური რასის წყალობით ხდება”.ზემოთქმულ თემაზე მსჯელობდა არა ერთი მეცნიერი და მკვლევარი საქართველოსი თუ საქართველოს ფარგლებს გარეთ, იყო მცდელობები იოანე-ზოსიმეს წერილის გაშიფვრის და საქართველოს გაყალბებული ისტორიის გარშემოც ბევრი აზრი თქმულა და დაწერილა.წერილი, „ჩვენ ვიცით ვინა ვართ იბერნი" ლოგიკურად ამტკიცებს და აყალიბებს, რომ იბერიული მოდმის ფესვები კავკასიაშია და მისი ათვლა 400 000 წლის წინ იწყება, იბერიული ჯიშის ისტორია 376000 წლით უმეტესია დანარჩენი მოდგმის ხალხებზე, იბერიული რასა არის მწყემსი და დომინანტი დანარჩენი კაცობრიობის, მას მიჰყავს მსოფლიო პროგრესი, ცივილიზაცია, განვითარება და ისტორია! იბერიული რასის ცენტრი იყო და არის კავკასია, დედამიწის მთავარი გეო-მისტიური ზონა და ენერგეტიკული ცენტრი, საიდანაც ხდება ზემოთქმული პროცესების ხილული და უხილავი მართვა, იბერიული მოდგმა მესხებით იმართვება, მესხები არიან იბერთა წინამძღოლები. სწორედ მესხეთიდან ხდებოდა საქართველოს და სრულიად კავკასიის ყველა აღმასვლა და გაერთიანება და ახლაც საქართველო უნდა გახდეს კავკასიის და მსოფლიოს ყველა კუთხეში გაბნეულ იბერიელთა გამაერთიანებელი.მსოფლიო იბერიული მოდგმა დაბრუნდება კავკასიაში, აღასდგება, აღორძინდება და მომწყემსავს მსოფლიო ხალხებს!"რაითა ყოველსა ენასა ღმერთმან ამხილოს ამით ენითა!”